Reklam
Reklam

Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

nalça1

Astara, Bakı, Beyləqan, Biləsuvar, Borçalı, Cəlilabad, Dəvəçi, Füzuli, Hamamlı, Kürdəmir, Quba, Lənkəran, Salyan, Şamaxı, Şərur, Yardımlı

Döşəkçə. □ Bir nalça götir, at yerə mə:mçün (Quba); Nalçovu çək altuva (Masallı); Adə, nalçanı at, qoy kişi otsun (Salyan); Nalçanın üssündə otur (Şamaxı).

nalça2

Borçalı, Hamamlı

İri dəmir <pul-pul oyununda>.  Nalçeyi atıf pulu döndərəndə, o dönmüş pulu udursan (Hamamlı).

nalça3

Şərur

Fırfıranın ucuna vurulan xırda mıx.

Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti