Reklam
Reklam

Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

güz1

Əli Bayramlı, Sabirabad, Salyan

Bax: küz.

güz2

Əli Bayramlı, Xanlar, Sabirabad, Salyan

1. Payızlıq şum (Əli Bayramlı, Sabirabad, Salyan).

2. Taxıl səpilmiş yerlə səpilməmiş yer arasında çəkilən sədd (Xanlar).  Yerə toxum səpirəx', sonra güz çəkirəx' kin, səpilən yernən səpilməyən yer seçilsin.

Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

güzdəx'1

Daşkəsən, Füzuli, Gədəbəy, Xanlar, Ordubad, Zəngilan

1. Bax: güzdex' (Daşkəsən, Füzuli, Gədəbəy, Ordubad, Zəngilan).  Güzdəx' heyvanı kökəldir, yaxşı otdu (Zəngilan).

2. Yayda çalınmamış biçənək (Gədəbəy, Xanlar).

3. Yaz otu, yaz yoncası (Ordubad, Zəngilan). □ Quzular güzdəyi yaxşı yeyir (Zəngilan); Toğli güzdəyi yiəndə qılqur yemir; Güzdəx' yaz yoncasına deyərıx (Ordubad).

güzdəx'2

Ordubad

Payız yunu.

güzdəx'3

Qarakilsə

Payızda yetişən xiyar. □ Baxardın, güzdəx' varsa, birin qırıp gətirərdin.

güzdəx'4

Qarakilsə

Qoca kişidən törəyən uşaq.  Bı gədə güzdəx 'di; Güzdəx' uşağın baxdı olar.

güzdəx'5

Tovuz

Bax: güzdəg.

Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

güzəm

əksər dialekt və şivələrdə

Bax: gizam Qoyunnarın güzəmini qırxannan sura hazurruğa göndərəduğ (Quba); Quziləri qırxmısənsə, güzəmin göndər ə:mizə (Bakı).

Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

güzlək

Ordubad

Bax: güzdüx'. □ Həsən, ay bala, quzuları güzləyə burax, qayıt gəl.

Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti