Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

əlcə

Yardımlı

Tikə, loğma. □ Bi əlcə çörəy ver mənə.

əlcə-əlcə

Yardımlı

əlcəx'¹

Çənbərək, Basarkeçər, Naxçıvan, Ordubad, Tovuz

əlcəx'ləməx'¹

Çənbərək

Lopa-lopa qar yağmaq. □ Gejə əlcəx'liyir, sava:catan bir metr qar yağır.

əlcəx'ləməx'²

Füzuli

Yunu darayıb əlçim düzəltmək. □ Yunu əlcəx'lədim, qutardım.

əlcəx'li

Gədəbəy

Qədim geyim adı. □ Əlcəx'liyi darayıdan tikeydilər.

əlcəg

Göyçay, Salyan, Yardımlı, İmişli, İsmayıllı, Kürdəmir, Masallı

Dəstə, dəstək. □ Xışun əlcəgi xarap olup (Kürdəmir); Qapının əlcəginnən asılan tütgəçi bıra gət (İsmayıllı); Qapıvızun əlcəgi də yoxdu (Masallı).

əlcək

Zaqatala

Arxalıq və ya çuxanın qolunun arxa tərəfindən sallanan artıq hissə, parça.

əlcələməg

İmişli, Yardımlı

Parçalamaq, tikə-tikə etmək. □ Çörəgi əlcəleyib tökürsüz yerə (İmişli).

əlçə-əlçə

Göyçay, Lənkəran, Mingəçevir, Salyan

Parça-parça. □ Səni görüm, əlçə-əlçə qan qusasan! (Salyan).

əlçim¹

Cəlilabad, Füzuli, Göyçay, Kürdəmir, Qarakilsə, Lənkəran, Masallı, Oğuz, Salyan, Yardımlı, Ucar

Əl boyda təmiz daranmış yun. □ Bir əlçim yun qırx-əlli qram gələr (Ucar); Əlçim düzəldir yığır üst-üsdə, so:ra bir-bir əyrir (Oğuz); Əlçim əl boyda yuna di:lir (Salyan).

əlçim²

Salyan

Ovuc. □ Mə: bi əlçim duz versənə.

əl daşı

İmişli

Əl dəyirmanı, kirkirə.

əl damı

Gədəbəy, Goranboy

1. Mətbəx.

2. Artıq şeyləri yığmaq üçün evin yanında tikilən kiçik dam. □ Əl damıne:t <damına get>, bir şey hazırrayimə:. (Gədəbəy).

əldaşi

Dərbənd

Əldəyirmanı. □ Əldaşi hodı horda.

əldəmən

Meğri, Salyan

Anası ölmüş körpə quzu. □ Əldəmən quzunu kəlin qoyuna da əmişdirginən, dalaxlansın (Meğri).

ələ

İsmayıllı

Hin. □ Ələnin qapısını bağla.