1. Ləkə, nöqsan, qüsur.
2. Bəla, müsibət.
3. Şəkk, şübhə.
1. Layiq, münasib.
2. Bol, firavan.
1. Hamıya məlum olan; yayılmış.
2. Bərabər bölünmüş.
1. Qulluqda hazır olan.
2. Böyük adamların qabağında gedib onlar üçün yol açan adam.
Çörəkbişirən, çörəkçi.
Axşama aid olan, axşam olan.
1. Şamlı; dəməşqli.
2. Suriyalı.
1. Ucalan, yüksələn.
2. Lovğa, təkəbbürlü.
3. Məğrur, vüqarlı.
1. Dəməşq şəhərinə verilmiş ad.
2. Suriyaya verilmiş ad.
1. Əzəmət, qədr.
2. Vəzifə, rütbə.
1. Gecə-gündüz.
2. Həmişə, daima.
1. Saraylarda: böyük pərdə; sərapərdə.
2. Fəvvarə.
1. Şəfa verən.
2. Qənaətləndirici, kafi.
1. İslam dinində təriqət.
2. Sifət kimi: həmin təriqətə aid.
3. Həmin təriqətə mənsub adam.
1. Konsul.
2. Gömrük məmuru.
1. Sifət kimi: şaha aid; şahanə.
2. Şahlıq, hökmranlıq.
3. Keçmişdə: İranda və Azərbaycanda pul vahidi; beş qəpiklik mis pul.
1. Ən yaxşı əsər, şah əsəri.
2. Nadir şey.
