doquzlama
Qədim türk adətlərindən birinin ifadəsi; qədim türklər birinə hədiyyə verərkən, yaxud bir günahkarı cəzalandırarkən doqquz dənə qiymətli əşya verərlər və ya alardılar. (“Kitabi-Dədə Qorqud” leksikası)
Geyinmə. (“Kitabi-Dədə Qorqud” leksikası)
Geyindirmə. (“Kitabi-Dədə Qorqud” leksikası)
Mərkəz, orta. (“Kitabi-Dədə Qorqud” leksikası)
See also:
Mərkəzə cummaq. (“Kitabi-Dədə Qorqud” leksikası)
Topa. (“Kitabi-Dədə Qorqud” leksikası)
At cinsi. (“Kitabi-Dədə Qorqud” leksikası)
Dözmək, səbir etmək. (“Kitabi-Dədə Qorqud” leksikası)
Qənimət. (“Kitabi-Dədə Qorqud” leksikası)
Döymək, çalmaq. (“Kitabi-Dədə Qorqud” leksikası)
Savaşmaq, mübahisə etmək, döyüş etmək, müharibə etmək. (“Kitabi-Dədə Qorqud” leksikası)
Tökdürmək, axıtmaq. (“Kitabi-Dədə Qorqud” leksikası)
Tökmək. (“Kitabi-Dədə Qorqud” leksikası)
Çox incə və sıx toxunmuş pambıqlı qumaş, nazik batist, ağ incə bez çalma. (“Kitabi-Dədə Qorqud” leksikası)
Gözəl cins. (“Kitabi-Dədə Qorqud” leksikası)
