Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğəti

Klassik şeirdə qafiyə elementi: qafiyə yaradan sözlərin sonunda iki eyni samitin təkrarlanması.

Nümunə:

Müşrikdən edər müvəhhidi fərq,

Eyvah ona kim idi ola zərq. (İmadəddin Nəsimi)