Lüğət seçin
Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti
kərmə1
Basarkeçər, Cəbrayıl, Cəlilabad, Füzuli, Hamamlı, Kəlbəcər, Şərur, Kürdəmir, Qazax, Ordubad, Sabirabad, Salyan, Şərur
Təzək. □ Malın tullantısın ayaxlı:b bərkidillər olur basma, sonra doğruyullar olur kərmə (Hamamlı); Qışda kərməni yandırırıx (Kəlbəcər); Gəti pıça kərmə qala yansın (Sabirabad); Ora kərmə yığıb yanacağ üçin (Cəlilabad).
kərmə2
Salyan
Kir, çirk. □ Kirin, kərmə:n içindəyəm.
Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti