Müəyyən xüsusiyyət, əlamət, keyfiyyət və s. cəhətdən izahedici funksiya daşıyan təkrir.
Sintaktik olaraq cümlə üzvünün əlavəsini xatırladır:
Günəş – göylər sultanı güclü Günəş sanki aşağıya enib, lap yaxına gəlib (Mir Cəlal).
Dünyanı dağıtmaq istəyənlərin də
Növbəsi vardı, gizli saziş növbəsi. (Fikrət Qoca)
Həmçinin bax:
Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğəti