1. Boğazından yapışmaq (tutmaq, yaxalamaq). □ Vəznəli kişi qorodovoylara qışqırdı, tez məhkumu boğazladılar. (Mir Cəlal).
2. Boğazını kəsmək, boğazını üzmək, boğmaq. □ Tülkü toyuğu boğazladı. Əcaib bir quşum var; Yerdə gəzər, izi yox; Əti haram, südü halal; Boğazladım, qanı yox. "Arı" (Tapmaca).