yun. allegoria ˂ allos – başqa cür + agoreuo – danışıram
Bədii əsərdə mücərrəd fikir və anlayışların konkret və şərti obrazlar vasitəsilə ifadəsi.
Alleqoriyadan təmsil, nağıl, habelə satirik əsərlərdə daha çox istifadə edilir. Belə bədii nümunələrdə, məsələn, tülkü surəti hiyləgərliyi, qurd acgözlüyü, aslan mərdliyi təmsil edir. M.Füzulinin “Bəngü-Badə”, “Meyvələrin söhbəti”, M.Ə.Sabirin “Ağacların bəhsi” əsərləri alleqoriyadır. Ədiblər təqib və tənqidlərə məruz qalmamaq üçün bir çox hallarda alleqoriyaya müraciət ediblər.
Həmçinin bax:
Dilçilik və ədəbiyyatşünaslıq terminləri lüğəti