1. Bağırtı, böyürtü, qışqırıq, çığırtı, nərə səsi. □ ...ayının nəriltisini eşidib, tüfənglərini hazırladılar və itləri içəri qısqırtdılar. (S.S.Axundov).
2. Məcazi mənada: gurultu, uğultu, dəhşətli səs. □ Hamı dənizin heybətli nəriltisini dinləyirdi. (M.Hüseyn).
1. İncə, zərif, nazik. □ Ağ biləklərində qızıl bilərzik; Zərif, lətif, sevimli, nərmənazik. (A.Səhhət).
2. Məcazi mənada: ruh oxşayan, ürəyəyatan; incə, zərif. □ Külli-Qarabağın abi-həyatı; Nərmənazik bayatıdır, bayatı. (M.V.Vidadi).
3. Ağır, çətin, fiziki işlərə adət etməmiş, ümumiyyətlə, fiziki işdən qaçan adam haqqında (yalnız mənfi mənada işlənir).