Все словари

mehribanlaşmaq [mehribannaşmax] feil

Mehriban olmaq, dostlaşmaq, ünsiyyət bağlamaq. □ Sülh zamanı qaraqabaq olanlar belə mehribanlaşır, bir-birinə təsəlli verir. (Ə.Əbülhəsən).

mehribanlıq [mehribannix] isim

Münasibətdə xoşluq, səmimilik, xoşrəftarlıq, dostluq, mehriban münasibət. □ Mehribanlıq görməyib bir məhliqadən küsmüşəm; Gündə yüz aleyləyən qəlbi qəradən küsmüşəm. (M.P.Vaqif).

mehrlənmə

mehrlənmək [mehrləmməx'] feil

Mehr salmaq; alışmaq, isinişmək.

mehrsiz [mehrsiz] sifət

Sevgisi, məhəbbəti olmayan; məhəbbətsiz. □ Leyli, gər olaydı bir həyasız; Ya sən kimi mehrsiz, vəfasız. (M.Füzuli).

mehtər [mehdər] isim fars 

Ata qulluq edən, atabaxan. □ Mehtərlər də atları çəkdilər Aslan paşanın qabağına. (“Koroğlu”).

mehtərbaşı [mehdərbaşı] isim

Keçmişdə paşaların, xanların, bəylərin atlarına baxan mehtərlərin başçısı; baş mehtər. □ Aslan paşa əmr elədi, mehtərbaşı qabaqca Dəmirçi oğlunun atını minib gərdişə gətirdi. (“Koroğlu”).

mehtərxana [mehtərxana] isim fars 

Atların saxlandığı yer, tövlə. □ Atasının mehtərxanasına düşüb, handa bir yaxşı atı minib, üz qoydu şəhərdən çıxmağa. (Nağıl).

mehtərlik [mehtərrix'] isim

1. Mehtərin işi, vəzifəsi. □ Ağa, mən sizə aşpazlıq eyləyəcəyəm, ya mehtərlik? (N.Vəzirov).
2. Arxaizm. Atların saxlandığı yer, tövlə.

mehvər [mehvər] isim ərəb 

1. Öz ətrafında fırlanan bir şeyin ortasından keçən mil, ox.
2. Yer kürəsinin mərkəzindən keçərək iki qütbü bir-birinə birləşdirən xəyali xətt.
3. Məcazi mənada: bir şeyin əsasını, məğzini təşkil edən amil. □ Bu sözlər danışılan bütün danışıqların mehvəri idi. (Ə.Əbülhəsən).

mexanik [mexanik'] isim yunan 

1. Mexanika mütəxəssisi.
2. Maşınların işləməsinə nəzarət edən, maşını işlədən adam. □ Təyyarəçi, mexanik və miniklər təyyarədən çıxıb liftə oturdular. (Y.V.Çəmənzəminli).

mexanika [mexanik'a] isim yunan

1. Fizikanın, cisimlərin boşluqda (fəzada) yerdəyişmə qanunlarından bəhs edən şöbəsi. □ Nəzəri mexanika.

2. Texnikanın, hərəkət və qüvvə haqqındakı nəzəriyyənin praktik məsələlərin həllində tətbiqi ilə məşğul olan sahəsi; maşın, mexanizm, qurğu. □ Tikinti mexanikası.
3. Məcazi mənada: bir şeyin mürəkkəb gizli daxili cəhəti, mahiyyəti. □ İnqilabın mexanikası.

mexaniki [mexaniki] sifət yunan/ərəb 

1. Mexanikanın öyrəndiyi hadisə və proseslərə aid olan. □ Mexaniki hərəkət.
2. Mexanizmlər vasitəsilə işləyən, hərəkətə gətirilən, mexanizmi olan; mexanizmli. □ Mexaniki mişar.
3. Maşın və mexanizmlərin hazırlanması, təmiri ilə məşğul olan. □ Mexaniki sex. Mexaniki emalatxana.
4. Mexanisizmə aid olan, mexanisizm prinsiplərinə əsaslanan.
5. Məcazi mənada: qeyri-şüuri, qeyri-iradi. □ Mexaniki hərəkət.

mexanikilik [mexanikilix’] isim

Qeyri-şüurilik, qeyri-iradilik.

mexanikləşdirilmə