Все словари

əlaməti-fariqə [əla:məti-fariqə] isim

Arxaizm. Bir şeyi başqalarından fərqləndirən əlamət.

əlan [əlan] zərf ərəb

1. Bu an, indi, hala. □ Mən də yoldaşlarımla bir yandan; Hində əzm etmək üzrəyəm əlan. (H.Cavid).
2. Hələ də, indiki halda.  □ Əlan buradadır, getməmişdir.

əlavə [əla:və] sifət ərəb

1. Əsas şeyin üstünə artırılan; üstəlik. □ Əlavə xərc. Əlavə seans. Əlavə dərs. Əlavə vaxt.
2. İsim kimi: kitaba, ayrı-ayrı fəsillərə, yazıya və s.-yə artırılan hissə, bəhs və s. □ Kitabın axırında əlavəsi var. Dissertasiyanın hər fəslinə əlavə verilmişdir.
3. İsim kimi: məcmuə və ya qəzet abunəçilərinə artıq, üstəlik olaraq göndərilən kitabça və s.
4. Qoşma kimi: ...başqa, bundan başqa. □ Bundan əlavə, Qaraca qız özü də oynamağı tərk etmişdi. (S.S.Axundov).
5. Artım, törəmə, bir maddənin, məhlulun və s.-nin tərkibinə, üstünə əlavə edilən maddə və s. □ Dizel yanacaqlarına başqa əlavələr qatılır.

əlavəsiz [əla:vəsiz] sifət

Əlavəsi olmayan, əlavə verilməyən. □ Əlavəsiz, təmiz şokolad.

əl-ayaq [əl-ayax] isim

Qollar ilə qılçalar birlikdə. □ Bu dağlarda maral gəzər; Əl-ayağın daşlar əzər; Mən yarıma neyləmişəm; Yarım məndən kənar gəzər. (Xalq mahnısı).

əlbaqi [əlba:qi] sifət ərəb

Artıq qalan, qalıq. □ ..Qalan əlbaqi paraların kimlərə paylandığı haqqında hesab verir. (M.S.Ordubadi).

əlbəəl [əlbəəl] zərf

1. Əldən-ələ, birindən birisinə. □ Kitab əlbəəl gəzdi.
2. Cəld, tez, əlüstü, dərhal, o saat. □ Sən gərək Tehrana səfər edib Mirzə Rzanın qızını əlbəəl şaha təqdim edəsən. (C.Cabbarlı)

əlbəsə [əlbəsə] isim ərəb

Arxaizm. Libas, paltar. □ Dərhal dimdik qalxdım. Əlbəsəmi geydim. (A.Şaiq).

əlbəsəli [əlbəsəli] sifət

Arxaizm. Əlbəsə geymiş, paltarlı, paltar geymiş. □ Gözəl əlbəsəli adam.

əlbəsəlik [əlbəsəlix'] sifət

Arxaizm. Əlbəsəyə yararlı, əlbəsə üçün olan; paltarlıq. □ Əlbəsəlik parça.

əlbət [əlbət] modal söz

1. Yəqin, yəqin ki, görünür. □ Əlbət, bunda bir sirr var.
2. Mütləq, hər halda. □ Əlbət gələcəkdir. Dünyaya gələn əlbət gedər.

əlbəttə [əlbətdə] modal söz

1. Mütləq, hər halda. □ Əlbəttə gəlməlidir. Getmək əlbəttə lazımdır.
2. Şübhəsiz, təbii ki. □ O, əlbəttə, haqlıdır.

əlbəyaxa [əlbəyaxa] zərf

1. Şiddətli dava, vuruşma; mübarizə. □ Mən bu qara xəyallarla əlbəyaxa ikən, birdən, deyəsən, gözümə bir işıltı dəydi, yox oldu, yenə göründü. (M.Rzaquluzadə).
2. Şiddətli, amansız. □ Əlbəyaxa çarpışma getdikcə şiddətlənirdi. (Ə.Əbülhəsən).

əlbir [əlbir] zərf

1. Bir-birinə kömək edərək; bərabər, şərik, bir yerdə, birgə, birləşərək. □ Əlbir işləmək. Əlbir işləmək.
2. Sifət kimi: həmrəy, çox yaxın, birgə işləyən. □ Əlbir yoldaşlar. Əlbir iş.

əlbir-dilbir [əlbir-dilbir]