Все словари

əlaqələnmək [əla:qələmməx'] feil

Əlaqədar edilmək (olunmaq), uzlaşdırılmaq. □ Hadisələr bir-biri ilə əlaqələnmirdi.

əlaqəli [əla:qəli] sifət

1. Əlaqəsi olan, əlaqədar, bir-biri ilə bağlı, asılı. □ Əlaqəli mövzular.
2. Asılı, bir-birindən asılı, bir-birinə tabe. □ Şöbələr müəssisənin ümumi idarəsi ilə əlaqəlidir.

əlaqəlilik [əla:qəlilix'] isim

Bir-biri ilə sıx bağlılıq, bir-birindən asılılıq.

əlaqəsiz [əla:qəsiz] sifət

1. Aralarında əlaqə, rabitə, asılılıq, bağlılıq, münasibət olmayan; rabitəsiz. □ Əlaqəsiz mövzular.
2. Maraq və əlaqə göstərməyən, əhəmiyyət verməyən, fikir verməyən; laqeyd. □ Mövzuya əlaqəsiz yanaşmaq.

əlaqəsizlik [əla:qəsizdix'] isim

Arada əlaqə, rabitə, ünsiyyət, münasibət olmaması; maraqsızlıq. □ Əlaqəsizlik göstərmək.

əlalıq [ə:lalıq] isim

Əla şeyin hal və keyfiyyəti; çox yüksəklik. □ Görməmişsənmi mənim təbimin əlalığını; Çox mənim ilə keçib sübhilə şamın, Yusif! (Aşıq Qədir).

əlaltdan [əlaltdan]

əlaltı [əlaltı] isim

1. Əl altında işləyən, köməkçi işləri görən, köməkçi. □ Usta əlaltısı. Bənna əlaltısı.
2. Zərf kimi: xəlvəti, gizlicə, heç kəsin xəbəri olmadan, əl altından. □ Əlaltı xəbər göndərmək.
3. Məcazi mənada: başqasının göstərişi və ya rəhbərliyi ilə işləyən, iş görən adam; köməkçi. □ Getdikcə dostlar üz döndərir, tərəfdar azalır, əlaltıları da eşitmək istəmirdilər. (B.Bayramov).
4. Kart və başqa oyunlarda: hazırda oynayan adamdan sonrakı birinci adam.

əlaltıncan [əlaltıncan]

əlaltından [əlaltınnan] zərf

Xəlvəti, gizlicə, heç kəsin xəbəri olmadan; əlaltı. □ Əlaltından işləmək. Əlaltından xəbər vermək.

əlaman [əlaman] nida ərəb

1. Yardıma, imdada, köməyə çağırış, yalvarış bildirir. □ Əlaman, qurd qoyunu parçaladı!
2. Şikayət bildirir. □ Əlaman durnalardan; Qaç yaman durnalardan; Tutaram sorağını; Hər zaman durnalardan. (Bayatı).
3. İsim kimi: imdad, nicat. □ Əlamanım sənsən. Əlamanda olmaq. Əlamanda qalmaq.

əla-mərəkə [əla-mərəkə] sifət

Ən yüksək, ən yaxşı, ən gözəl. □ Lap əla-mərəkədir. (S.Rəhimov).

əlamət [əla:mət] isim ərəb

1. Bir şeyin bilinməsinə, müəyyən edilməsinə vasitə olan nişanə; işarə. □ Xəstəliyin əlamətləri. Payızın əlamətləri.
2. İz, əsər, qalıq. □ Qədim zamanda Azərbaycanda şüşəçilik sənətinin tərəqqi etdiyini göstərən bir çox tarixi əlamətlər var.
3. Məcazi mənada: rəmz, ifadə, işarə. □ Üzdəki heyrət əlaməti.
4. Məcazi mənada: görünməmiş, fövqəladə, tayıbərabəri olmayan şey haqqında. □ Hər aşiqin bir yarı var; Əlamətdi mənim yarım. (Q.Zakir).

əlamətdar [əla:mətdar] sifət ərəb/fars

Öz əhəmiyyətinə görə görkəmli, çox böyük əhəmiyyəti olan. □ Əlamətdar görüş. Əlamətdar hadisə. Əlamətdar gün.

əlamətdarlıq [əla:mətdarrıx] isim

Əlamətdar olma, çox əhəmiyyətlilik. □ Hadisənin əlamətdarlığı.