Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

ağvalideyn [ağva:lideyn] isim ərəb

Arxaizm. Ata-ana üzünə durma, qabarma; ata-ananın itaətindən çıxma. □ Biz övrətə heç bir söz demərik, halbuki ağvalideyn, yəni ata və ananın üzünə durmaq böyük günahlardan hesab olunur (Molla Nəsrəddin).

ağyağız [ağyağız] sifət

Üzü ağ, ağbəniz, ağsifət. □ Ağyağız adam. Ağyağız qız.

ağyal [ağyal] sifət

1. Ağ yallı, ağ yalı olan. □ Ağyallı at.
2. Məcazi mənada: ağsaç, ağbirçək.

ağyanız [ağyanız]

ağyarpaq [ağyarpax] isim

Botanika. Dəniz sahili qumlarında bitən çoxillik ot bitkisi.

ağyarpaqlı [ağyarpaxdı] sifət

Botanika. Yarpaqlarının rəngi ağ olan.

ağyol [ağyol] isim

Astronomiya. Aydınlıq gecələrdə göy qübbəsində işıq zolağı kimi görünən ulduzlar yığını; Südyolu, Kəhkəşan. □ Ağyol Qalaktikası kainatdakı təxminən 350 milyard qalaktikadan biridir.

ağyonca [ağyonca] isim

Botanika. Çoxillik paxlalara aid yem bitkisi.

ağzıaçıq [ağzaçıx] sifət 

Maymaq, huşsuzluq, diqqətsiz. □ Ələkbər kişi çox ağzıaçıq və huşsuz adam idi.

ağzıaçıqlıq [ağzaçıxlıx] isim

Maymaqlıq, huşsuzluq, diqqətsizlik. □ Huşsuzluq və ağzıaçıqlıq adamın başın aşağı eləyir.

ağzıbir¹ [ağzıbir] zərf 

Sözübir, dilbir, müttəfiq. □ Ağzıbir, sözübütöv olmaq həmişə adamı qabağa aparar. 

ağzıbir ²  [ağzıbir] isim 

1. Tək bir çıxacağı olan yer, darısqal yer, möhkəm yer, çıxılmaz yer.
2. Dam, həbsxana. □ Doğru deyir, ağa, onlar heç vaxt özlərini bu ağzıbirə salmazlar (N.Vəzirov).

ağzıbirlik [ağzıbirrix'] isim

Söz birliyi, ittifaq, sözü bir olma. □ Ağzıbirlik və cəsarət olmayan yerdə uğurdan söhbət gedə bilməz.

ağzıboş [ağzıboş] sifət

1. Söz saxlaya bilməyən, sirr saxlaya bilməyən; sözünün üstündə durmayan, etibarsız, dəyanətsiz; zabitəsiz, zəif iradəli, qeyri-ciddi, sözü keçməyən. □ Ağzıboş adam.
2. Naqqal, boşboğaz.

ağzıboşluq [ağzıboşdux] isim

1. Sözünün üstündə durmama, etibarsızlıq; zabitəsizlik, ciddiyyətsizlik, zəiflik, sözü keçməməzlik. □ Heç kim bilərəkdən ağzıboşluq eləmək istəməz.

2. Naqqallıq, boşboğazlıq.

ağzıbütöv [ağzıbütöv] sifət

Ciddi, sözünün üstündə duran, dayanıqlı, sirr saxlayan. □ O, kənddə ağzıbütöv və savadlı bir adam kimi tanınırdı.