Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

ziyanlı [ziyannı]

ziyanlıq [ziyannıx] isim

Zərər, itki, tələfat, xəsarət, zərər. □ ..O ki qaldı qoyuna, keçiyə, onlardan da bir balaca ziyanlıq olub. (N.Vəzirov).

ziyanlılıq [ziyannılıx]

ziyansız [ziyansız] sifət

1. Zərəri toxunmayan, zərəri olmayan; zərərsiz. □ Ziyansız adam.
2. Zərf kimi: heç bir zərərə, ziyana uğramadan; xətərsiz, xəsarətsiz, sağ-salamat. □ Atılan oxlardan çıx gəl ziyansız; Namü nişanına qurban olduğum. (Ə.Cavad).

ziyansızlıq [ziyansızdıx]

ziyanverən [ziyanverən] sifət

Zərər gətirən, zərərverici. □ Ziyanverən həşərat.

ziyanverici [ziyanverici]

ziyarət [ziya:rət] isim ərəb

1. Arxaizm. Hörmət əlaməti olaraq birini görməyə, biri ilə görüşməyə gəlmə; görüşə gəlmə; vizit. □ Münəccimbaşı Mirzə Sədrəddin qibleyi-aləmin ziyarətinə müşərrəf olmaq istəyir bir vacib işdən ötrü. (M.F.Axundzadə).
2. İlahiyyat. Hörmət və xatırlama əlaməti olaraq müqəddəs sayılan yerləri, qəbirləri və s.-ni gedib görmə. □ Rəsul ustasından izn alıb atasının qəbrini ziyarət etmək üçün qəbiristanlığa yollandı. (“Aşıq Qərib”).

ziyarətçi [ziya:rətçi] isim

1. Ziyarət edən adam, ziyarətə gedən (gələn) adam. □ Qayıdan ziyarətçilər qəsəbədə qalanlardan əhvalatı təfərrüatı ilə öyrənmək istəyirlər. (Ə.Əbülhəsən).
2. Sifət kimi məcazi mənada: köçəri mənasında. □ Qasımabadın çiçəkli tarlalarının yerində düzələn dəryada ziyarətçi quşların meyitləri üzürdü. (M.S.Ordubadi).

ziyarətçilik [ziya:rətçilix'] isim

Ziyarət işi, ziyarət etmə.

ziyarətgah [ziya:rətgah] isim ərəb/fars

İlahiyyat. Ziyarət yeri, ziyarət üçün gedilən yer. □ Bakının ətrafındakı kəndlərin bir qismində bir çox pirlər, ocaqlar, ziyarətgahlar vardı. (H.Sarabski).

ziyil [ziyil] isim

Dərinin üstündə əmələ gələn müxtəlif böyüklükdə düyüncüklər.

ziyilcik [ziyilcix'] isim

Xırda, kiçik ziyil.

ziyildəmə

ziyildəmək [ziyildəməx'] feil

Üşümək, soyuqdan titrəmək, tir-tir əsmək.