Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

ziyalandırma

ziyalandırmaq [ziyalandırmax] feil

1. İşıqlandırmaq, nurlandırmaq. □ Milləti ayıldan və onun ruhani və cismani qüvvələrini hərəkətə gətirən, qəlbini ziyalandırıb, ruhunu təzələndirən gözəl və ali fikirlər,... (F.Köçərli).
2. Məcazi mənada: maarifləndirmək.

ziyalanma

ziyalanmaq [ziyalammax] feil

1. İşıqlanmaq, nurlanmaq. □ Günəş çıxdı, ziyalandı yer üzü; Cilalandı səfalandı yer üzü. (A.Səhhət).
2. Məcazi mənada: maariflənmək. □ Elm ilə ziyalanar bu millət; Qalxar bu təəssübü cəhalət... (A.Səhhət).

ziyalı [ziya:lı] isim

1. Elm, texnika, mədəniyyət sahəsində təhsilə və xüsusi biliyə malik olan və əqli əməklə məşğul olan adam; ümumiyyətlə, oxumuş, mədəni, savadlı adam. □ Hər kəndin özünə görə ziyalıları var... (Ə.Sadıq).
2. Sifət kimi: elm, texnika, mədəniyyət sahəsində təhsilə və xüsusi biliyə malik olan və əqli əməklə məşğul olan; ümumiyyətlə, oxumuş, mədəni, savadlı. □ Ziyalı təbəqələr.
3. Sifət kimi: açıq, aydın, nurlu, işıqlı. □ Mənim bağım, baharım! Fikri ziyalı, oğlum. (M.Ə.Sabir).

ziyalılaşma

ziyalılaşmaq [ziya:lılaşmax] feil

Ziyalı olmaq, mədəni olmaq, mədəniləşmək. □ Kənd məktəbində dərs deyirdi, fikrən də Mirzə Kərim ziyalılaşmışdı. (C.Cabbarlı).

ziyalılıq [ziya:lılıx] isim

Mədənilik, fikri-açıqlıq.

ziyan [ziyan] isim fars

Zərər. □ Ziyanın yarısından qayıtmaq da qazancdır. (Atalar sözü).

ziyançı [ziyançı] isim

1. Cinayət məqsədilə xalqa, dövlətə ziyan vuran, pislik edən adam; ziyankar, zərərli, zərərverən. □ Daha səni çəkməyəcəm; Ziyançısan, ay papiros. (Aşıq Əziz).
2. Sifət kimi: cinayət məqsədilə xalqa, dövlətə ziyan vuran, pislik edən; ziyankar, zərərli, zərərverən. □ Ziyançı adam.

ziyançılıq [ziyançılıx] isim

Ziyançının gördüyü cinayət işi; cinayət məqsədilə xalqa, dövlətə ziyan vurma, pislik etmək məqsədilə görülən iş. □ ..Bu, ziyançılıqdan başqa bir şey deyildir. (S.Rəhman).

ziyanxor [ziyanxor]

ziyanxorluq [ziyanxorrux]

ziyankar [ziyankar] sifət fars

1. Ziyan verən, ziyan toxunduran, ziyançı, zərərverən; ziyan və zərərə səbəb olan, müzür. □ Ziyankar adam.
2. İsim kimi: ziyan verən, ziyan toxunduran, ziyançı, zərərverən; ziyan və zərərə səbəb olan, müzür. □ Dost ziyankar olmaz, ziyankar da dost olmaz. (Atalar sözü).

ziyankarlıq [ziyankarrıx]