Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

yar-yancaq [yar-yancax]

yar-yaraq [yar-yarax] isim

Yaraq, silah, əsləhə. □ Öz yerində olsun gərək igidin yar-yarağı; Hər gün yeni bir zəfərlə gəlsin onun sorağı. (S.Vurğun).

yar-yaraqlı [yar-yaraxlı] sifət

Yarağı, silahı olan; silahlı. □ Budur yar-yaraqlı gəlir uzaqdan; Mənim igidlərim. (M.Rahim).

yar-yaraşıq [yar-yaraşıx]

yar-yaraşıqlı [yar-yaraşıxlı]

yar-yoldaş [yar-yoldaş] isim

Yoldaşlar, dostlar. □ Yar-yoldaşın səhərlər; Tez məktəbə gedərlər. (A.Səhhət).

yar-yoldaşlı [yar-yoldaşdı] sifət

Yarı, yoldaşı, dostları olan (və ya çox olan). □ Sən ceyran gözlüsən, çatmaqaşlısan; Tayın-tuşun çoxdur, yar-yoldaşlısan. (N.Rəfibəyli).

yas [yas] isim ərəb

1. Yaxın bir adamın ölümü münasibətilə (hər cür zövq və əyləncədən imtina etmək və qara geymək şəklində ifadə edilən) hüzn və kədər; matəm. □ Yas paltarı (qara paltar). Yasa getmək. Onlarda yas var. Toyun yaraşığı – oynamaq, yasın yaraşığı – ağlamaq. (Atalar sözü).

2. Hər hansı bir ictimai fəlakət münasibətilə qəbul edilmiş əlamətlərlə ifadə olunan kədər. □ Yas günü elan etmək. Yas əlaməti olaraq bayraqları aşağı salmaq.

3. Məcazi mənada: kədər, yas, ələm; ümidsizlik. □ Bu acı xəbəri axıdan Aras; Axdı həzin-həzin ürəyində yas. (S.Vurğun).

yasa [yasa] isim

Qanun. □ Ana yasa (konstitusiya).

yasaq [yasax] isim

1. Qadağan. □ İçəri girmək yasaqdır.

2. Tarix. Qədimdə Volqaboyu və Sibir xalqlarından alınan vergi; tövcü.

3. Tarix. Ümumiyyətlə, natural vergi; tövcü. □ Xan və qalan feodallar “qara camaatdan” puldan, baldan və başqa məhsullardan yasaq (xərac) toplayırdılar.

yasaqçı [yasaxçı] isim

Arxaizm. Keşikçi, qarovulçu.

yasaqçılıq [yasaxçılıx] isim

Arxaizm. Qarovulçuluq, keşikçilik.

yasaqlama

yasaqlamaq [yasaxlamax] feil

Yasaq etmək, qadağan etmək.

yasaqlanma