Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

yalançı [yalançı] isim

1. Yalan danışan adam, yalan danışmağı özünə adət etmiş adam. □ Yalançının biridir. Yalançının sözünə inanma. Yalançının şahidi yanında olar. (Atalar sözü).

2. Sifət kimi: süni, uydurma, qeyri-həqiqi, əsilsiz, saxta, doğru olmayan. □ Yalançı təbəssüm. Yalançı göz yaşları.

yalançıbaş [yalançıbaş] sifət

Dialekt. Süni, uydurma, qeyri-həqiqi, əsilsiz, saxta, doğru olmayan.

yalançılıq [yalançılıx] isim

Yalançının xasiyyəti, yalan danışma xasiyyəti. □ Yalançılıq etmək.

yalandan [yalannan] zərf

1. Əsli olmadan, aldadaraq, aldatmaq məqsədilə. □ Yalandan demək.

2. Süni surətdə, süni olaraq, ciddi olmayaraq; yalanbaşdan. □ Yalandan özünü şad göstərmək. Yalandan gülmək (ağlamaq).

yalan-gerçək [yalan-gerçəx'] zərf

Yalandan, ya doğrudan. □ Aşıq, qaçaqların qorxusunnan onnarın hamısını tərifləyirsən, yalan-gerçək bizi inandırırsan. (“Aşıq Ələsgər”).

yalanğuşdan [yalanğuşdan]

yalanqoz [yalanqoz] isim

Botanika. Qoz fəsiləsindən lələkvarı yarpaqlı meşə ağacı.

yalanlama

yalanlamaq [yalannamax] feil

Yalan olduğunu göstərmək, bildirmək; təkzib etmək.

yalanlıq [yalannıx] isim

Əsilsizlik, əsli olmama, düz olmama, doğru olmama. □ Sözün yalanlığı. Xəbərin yalanlığı.

yalanma

yalanmaq [yalammax] feil

“Yalamaq” feilinin məchul növü.

yalan-palan [yalan-palan] isim

1. Yalan sözlər, boş, əsilsiz sözlər. □ Yalan-palandan sənə sonra söylərəm. (Ə.Haqverdiyev).

2. Sifət kimi: saxta, uydurma. □ Bu yalan-palan kağızlar mənim qulağıma girməz. (C.Cabbarlı).

yalansıtma

yalansıtmaq [yalansıtmax] feil

Deyilən doğru sözü yalana çıxartmağa çalışmaq, yalan saymaq, təkzib etmək; danmaq. □ Həqiqəti yalansıtmaq olmaz.