Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

xırdagövdə [xırdagövdə]

xırdagövdəli [xırdagövdəli] sifət

Gövdəsi balaca, xırda olan. □ Xırdagövdəli bitki.

xırdagül [xırdagül]

xırdagüllü [xırdagüllü] sifət

Gülləri xırda, balaca olan; xırda naxışlı. □ Xırdagül çit.

xırda-xırda [xırda-xırda] zərf

1. Yavaş-yavaş, ahəstə-ahəstə, ağır-ağır, aramla. □ Basdı qədəmlərini qum üstə xırda-xırda. (B.Vahabzadə).
2. Sifət kimi: kiçik-kiçik, balaca-balaca (çoxluq bildirir). □ Xırda-xırda ağaclar.

xırda-xuruş [xırda-xuruş] isim

1. Hər cür xırda şeylər, xırdavat. □ Xırda-xuruş almaq.
2. Sifət kimi: xırda, kiçik, əhəmiyyətsiz. □ Xırda-xuruş sözlər.

xırdakı [xırdakı] isim

Xırdalanmış, bölünmüş düyü; xırda düyü. □ Dolmaya xırdakı qatmaq.

xırdalama

xırdalamaq [xırdalamax] feil

1. Bıçaq və ya başqa kəsici alətlə bir şeyi xırda-xırda eləmək, doğramaq, kəsmək, parçalamaq. □ Pendiri xırdalamaq.
2. İri pulu öz qiymətinə bərabər olan xırda (kağız və ya metal) pulla dəyişmək. □ Pulları xırdalamaq.
3. Məcazi mənada: fikri açmaq, təhlil etmək, izah etmək. □ Sözü xırdalamaq.

xırdalanma

xırdalanmaq [xırdalanmax] feil

1. Xırda-xırda edilmək, doğranmaq, tikə-tikə edilmək.
2. Parça-parça olmaq, xırda-xırda olmaq, tlkə-tikə olmaq; ovxalanmaq. □ Səhərdən bəri lopa-lopa yağan qar indi xırdalanıb şəkər kimi ələnirdi. (B.Bayramov).
3. Məcazi mənada: öz qiymətinə bərabər xırda (kağız və ya metal) pulla dəyişilmək (iri pul).
4. Məcazi mənada: kiçilmək, cılızlaşmaq, əvvəlki bütövlüyünü, dolğunluğunu itirmək. □ Babək nəsli gör bu gün; Necə də xırdalanmış! (B.Vahabzadə).

xırdalaşdırılma

xırdalaşdırılmaq [xırdalaşdırılmax] feil

Kiçildilmək, balacalaşdırılmaq.

xırdalaşdırma

xırdalaşdırmaq [xırdalaşdırmax] feil

Kiçiltmək, balacalaşdırmaq.