Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

xəbərsizlik [xəbərsizlix'] isim

1. Heç bir xəbər, məlumat olmama.
2. Məlumatsızlıq, biliksizlik, xəbəri olmama.

xəbis [xəbis] sifət ərəb

1. Başqasının pisliyini istəyən, alçaq, əclaf, xain, murdar. □ Xəbis adam.
2. İsim kimi: xain, murdar. □ Xəbislərdən uzaq olmaq lazımdır.

xəbislik [xəbislix'] isim

1. Alçaqlıq, əclaflıq, xainlik, pislik. □ Xəbislik insanın yaxşı keyfiyyəti deyil.
2. Alçaq hərəkət, iyrənc hərəkət, rəzalət.

xəcalət [xəca:lət] isim ərəb

1. Utanılacaq hal, utanmağa səbəb olan şey, utanma. □ Xəcalətimdən üzünə baxa bilməmək.
2. Sifət kimi: xəcalətli. □ Hamıdan çox sənin qarşında xəcalətəm, ana! (B.Bayramov).
3. Xəcalətlə şəklində – utana-utana, sıxıla-sıxıla. □ Haşım çox xəcalətlə şəkərçörəyini çıxarıb arvadına verdi.

xəcalətlənmə

xəcalətlənmək [xəca:lətlənməx'] feil

Xəcalət çəkmək, utanmaq, sıxılmaq. □ Gördüyü işlərdən xəcalətlənmək.

xəbti-dimağ [xəpti-dimağ]

xəcalətli [xəca:lətdi] sifət

Birindən gördüyü yaxşılığın əvəzini çıxmadığı və ya verdiyi vədi yerinə yetirmədiyi, ya yerinə yetirə bilmədiyi üçün onun qabağında xəcalət çəkən, utanan, özünü günahkar hiss edən; üzrxah. □ Mən sənin yanında xəcalətliyəm. (S.Rüstəm).

xəcalətlik [xəca:lətdix']

xəccəgülü [xəccəgülü]

xəcil sifət ərəb

Arxaizm. Xəcalətli, üzüqara.

Rənalıq ilə qaməti-şümşadı qılan yad,

Olmazmı xəcil sərvi-xuramanını görgəc? (M.Füzuli)

xəcilanə [xəcila:nə] zərf

Xəcalət içində, xəcalət çəkə-çəkə, utana-utana, sıxıla-sıxıla. □ Xəcilanə cavab vermək.

xədəmə [xədəmə] isim fars

Xidmətçilər, qulluqçular. □ Qapıda xədəmələr dayanmışdı.

xədəng [xədəng] isim fars

Klassik ədəbiyyatda ox, gözəlin kirpiyi oxa oxşadılır mənalarında işlənmişdir. □ Kirpiyin xədəng oxu; Çatma qaşın yay kimidir. (Aşıq Əsəd).

xədicəgülü [xədi:cəgülü]