Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

vəsvəsəli [vəsvəsəli] sifət

İztirablı, həyəcanlı, qorxulu, səksəkəli. □ Vəsvəsəli yuxu.

vətəgə [vətəgə] isim

Çay, göl və dəniz balıqlarını ovlamaq üçün sahildə yerləşən məntəqə, müəssisə. □ Balıq vətəgəsi.

vətəgəçi [vətəgəçi] isim

1. Arxaizm. Vətəgə sahibi.

2. Vətəgədə işləyən işçi, vətəgə fəhləsi.

vətən [vətən] isim ərəb

1. Bir adamın doğulub böyüdüyü və vətəndaşı olduğu ölkə, məmləkət; doğma yurd, Ana yurd. □ Vətəni müdafiə etmək.

2. Bir adamın doğulduğu yer. □ Şairin vətəni. Nizaminin vətəni Gəncədir.

3. Məcazi mənada: bir şeyin törədiyi, meydana gəldiyi yer. □ Azərbaycan balaca olsa da, böyük ədiblərin, dahi şairlərin vətənidir. (M.Hüseyn).

vətəndaş [vətəndaş] isim

1. Müəyyən bir dövlət əhalisinə mənsub olub, öz dövlətinin qanunları ilə müəyyən edilmiş bütün tələbləri yerinə yetirməyə borclu olan şəxs. □ Azərbaycan vətəndaşı.

2. Bir dövlətin təbəəsi. □ O hansı ölkənin vətəndaşıdır?

3. Yaşlı adam, kişi. □ Bir vətəndaş gəlmişdi. Bu vətəndaş kimdir?

4. Yaşlı adamlara rəsmi müraciət forması. □ Vətəndaş, vəsiqənizi göstərin! Vətəndaş, yol verin, keçim!

vətəndaşlıq [vətəndaşdıx] isim

1. Bir şəxsin müəyyən dövlətin vətəndaşları arasında olması; vətəndaşın hüquqi vəziyyəti.

2. Sifət kimi: həqiqi vətəndaşa aid və xas olan. □ Vətəndaşlıq borcu. Vətəndaşlıq vəzifəsi.

vətənli [vətənni] sifət

Vətəni, yurdu olan.

vətənpərəst [vətənpərəs]

vətənpərəstlik [vətənpərəsdix']

vətənpərvər [vətənpərvər] sifət ərəb/fars

1. Öz vətənini sevən, öz xalqına və vətəninə sadiq və onların mənafeyi yolunda canından keçməyə hazır olan. □ Vətənpərvər şair. Vətənpərvər gənclər.

2. İsim kimi: öz vətənini sevən, öz xalqına və vətəninə sadiq və onların mənafeyi yolunda canından keçməyə hazır olan adam. □ Mina ürəyində dedi ki, ah! Nə olaydı, hamı böylə vətənpərvər olaydı. (İ.Musabəyov).

vətənpərvəranə [vətənpərvəra:nə] ərəb/fars

vətənpərvərcəsinə [vətənpərvərcəsinə] zərf

Vətənpərvərə yaraşan, vətənpərvərə layiq bir surətdə. □ Vətənpərvərcəsinə hərəkət.

vətənpərvərlik [vətənpərvərrix'] isim

Vətənpərvərə xas olan sifət; öz vətəninə və xalqına sədaqət və məhəbbət və onun yolunda hər bir fədakarlığa hazır olma. □ Ədəbiyyat və incəsənətimizin ən gözəl xüsusiyyətlərindən biri onun yüksək vətənpərvərliyindədir. (İ.Əfəndiyev).

vətənsevər [vətənsevər]

vətənsevərlik [vətənsevərrix']