Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

vəqfiyyə [vək'fiyə] ərəb

vəqfnamə [vək'fna:mə] isim ərəb/fars

Bir vəqfin şərtlərini və idarə olunma qaydalarını müəyyən edən sənəd.

vəqt [vək't] ərəb

vəl [vəl] isim

1. Alt tərəfindəki oyuqlara balaca daşlar keçirilmiş, yaxud yan-yana dəmir dişləri olan ağacdan, taxtadan qayrılmış ibtidai xırman aləti (taxıldöyən alət). □ Biçinə çin gərəkdi, xırmana vəl. (S.Ə.Şirvani).

2. Məcazi mənada: çox iri, yöndəmsiz şey haqqında. □ ...ayaqları vəl kimidir, saçları at quyruğu kimi. (S.Rəhimov).

vəlakin [vəlakin] bağlayıcı ərəb

Klassik ədəbiyyatda lakin, amma, ancaq, fəqət mənalarında işlənmişdir.

vələ [vələ] isim

Dialekt. Bir yaba dolusu, bir yabanın götürə biləcəyi qədər ot, kol və s.; şələ, qucaq. □ Qaranlıq çökəndə Qaraxan Məcidin qəbri üstə bir vələ tikan odlayıb alov elədi. (S.Rəhimov).

vələd [vələt] isim ərəb

Arxaizm. Uşaq, oğul, övlad. □ Amandı! Qoymayın, övladınız azıb çıxa yoldan; Ola bu yaxşı vələdlər yaman; Bu boyda-bu boyda! (M.Ə.Sabir).

vələmbə [vələmbə] isim

Göz qapağı.

vələmir [vələmir] isim

Botanika. Taxıl fəsiləsindən dənli yem bitkisi.

vələs [vələs] isim

Botanika. Oduncağı bərk, qollu-budaqlı hündür meşə ağacı. □ Vələs Azərbaycanın aşağı dağ qurşağı meşələrində ən çox yayılmış ağaclardandır.

vələzzalin [vələzza:lin] isim ərəb

Ərəbcə bir tərkib olub, azərbaycanca ancaq uzunçuluq mənasında işlənir. □ Vələzzalin söyləmə (uzunçuluq etmə).

vəliəhd [vəliəht] isim ərəb

1. Padşahın yerini tutmalı olan şəxs. □ Vəliəhd bu etimadsızlığı .. sərdar Rəşiddən gördüyü üçün, onlarla çox etinasız bir surətdə görüşdü. (M.S.Ordubadi).

2. Məcazi mənada: oğul, qız, övlad. □ ...sən də mənə vəliəhd olacaqsan. (S.S.Axundov).

3. Əvəz, birinin yerini tutmalı olan şəxs. □ ...Səni yerimdə vəliəhd etmək istəyirəm. (Mir Cəlal).

vəliəhdlik [vəliəhtdix'] isim

Taxt-taca sahib olma qaydası. □ Hidayət ağanın düzəlib işi; Vəliəhdliyi möhkəm olubdur. (Q.Zakir).

vəlim [vəlim] isim

Dialekt. Çör-çöp. □ Bir bağ vəlim tapammır biçarə yandıra; Möhtacdır özü və əyalı hərarətə. (M.Möcüz).