Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

vəhşət [vəhşət] isim ərəb

1. Vəhşilik, mədəniyyətsizlik. □ ...Sizdəki vəhşətlərdən xəbərim var. (M.Hüseyn).

2. Qorxu, dəhşət. □ Hamının üzündə vəhşət, iztirab və qorxu əlaməti görünürdü. (P.Makulu).

3. Tənha yerlərdə təklikdə hiss olunan qorxu; vahimə, qarabasma.

4. Hüzn, kədər, tənhalıq. □ Əsib badi-xəzan vəhşət düşürtdü səhni-gülzarə. (C.Cabbarlı).

vəhşətfəza [vəhşətfəza] isim ərəb/fars

Klassik ədəbiyyatda dəhşəti (vəhşəti) artıran, insanı dəhşətə gətirən mənalarında işlənmişdir. □ Hicrətdən ta bu günə qədər din və iman xatirinə elə işlər görməkdəyik ki, onları zikr eləmək vəhşətəfzadır. (M.F.Axundzadə).

vəhşətli [vəhşətdi] sifət

Qorxulu, dəhşətli. □ Vəhşətli gecə.

vəhşi [vəhşi] sifət

İbtidai halda olan, ibtidai mədəniyyət pilləsində olan; ibtidai. □ Vəhşi tayfalar. İnsanlar vəhşi halında yaşadıqları zaman.

vəhşitəbiət [vəhşitəbiyət] ərəb

vəhşitəbiətli [vəhşitəbiyətdi] sifət

Vəhşi xasiyyətli, vəhşi, mədəniyyətsiz, çox qaba, azğın.

vəhşiyanə [vəhşiya:nə]

vəhşiyyət [vəhşiyət] isim ərəb

Vəhşilik. □ Lənət olsun o günə ki, maarif və mədəniyyət qapıları bizim üzümüzə bağlanıb, bizi cəhalət və vəhşiyyət vadisində sərgərdan qoydu. (Ü.Hacıbəyov).

vəhy [vəhy] isim ərəb

1. İslam dini etiqadına görə, bir fikir və hökmün Allah tərəfindən peyğəmbərə xəbər verilməsi.

Əncüm ilǝ fǝlǝk mǝnǝm, vǝhy ilǝ hǝm mǝlǝk mǝnǝm,

Çǝk dilinivü ǝbsǝm ol, mǝn bu lisanǝ sığmazam. (İ.Nəsimi)

2. Məcazi mənada: ilahi səs, son dərəcə gözəl, məftunedici səs.

Hər nəfəsin bir ayə,

Vəhyi-müqəddəs kimi!

Dünyada nemətmi var

Bu səndəki səs kimi? (Ə.Cavad)

vəkalət [vəka:lət] isim ərəb

1. Bir işi görmək üçün birisinə verilən hüquq; vəkillik. □ Mələkənin hüzuruna göndərilən heyətə geniş vəkalət verilmişdir. (M.S.Ordubadi).

2. Nazirlik, nəzarət, vükəlalıq.

vəkalətən [vəka:lətən] zərf ərəb

Vəkalət yolu ilə, vəkalətlə.

vəkil [vəkil] isim ərəb

1. Vəkalətə əsasən iş görən şəxs. □ ...mənim bu saatda nə atam var, nə anam, nə qardaşım; özüm öz vəkiliməm. (M.F.Axundzadə).

2. Məhkəmədə tərəflərin əvəzində işi aparan şəxs, hüquqçu, advokat. □ ...Yaxşı, indi de görüm, biz kimi vəkil tutaq? (M.F.Axundzadə).

3. Tarix. Nazir. □ Baş vəkil.

4. Tarix. Deputat.

vəkillik [vəkillix'] isim

Vəkilin gördüyü iş, vəkil vəzifəsi.

vəqə [vəqə] isim ərəb

Baş vermiş hadisə, macəra, qəziyyə.

vəqfiyyat [vək'fiyat] isim ərəb

Vəqf olunmuş şeylər – mal, mülk, pul və s.