Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

təərrüz [tə:rrüz] isim ərəb

Sataşma, təcavüz etmə, hücum etmə.

təəssüb [tə:ssüb] isim ərəb

1. Bir fikrə, əqidəyə, məsləkə kor-koranə bağlanıb, başqalarına kin və ədavət bəsləmə; qeyrətkeşlik, fanatizm. □ Bağdad xalqının gözü qarşısında meyitlərin üç gün dar ağacında qalması ərəb təəssübünün bir daha coşmasına səbəb ola bilər. (M.S.Ordubadi).
2. Qeyrət, namus. □ Həqiqi şair .. gərəkdir öz səsini millətin səsinə qoşub, onun qeyrət və təəssüb damarını hərəkətə gətirə. (F.Köçərli).

təəssübkeş [tə:ssübkeş] isim ərəb/fars

1. Təəssüb çəkən; fanatik. □ Təhmasibin yaratdığı Əbu-Übeyd son dərəcə təəssübkeş bir ərəb xadimi və islam mücahidi idi. (C.Cəfərov).
2. Qeyrət çəkən, namusunu qoruyan, qeyrətkeş. □ ..Göydəki bir tanrı bilir ki, mən necə təəssübkeşəm. (S.Rəhimov).

təəssüf [tə:ssüf] isim ərəb

1. Kədərlənmə, acıma, heyifsilənmə, təəssüflənmə; kədər hissi.
2. Birisinə acıma, ona canı yanma, yazığı gəlmə.

təəssüflənmə

təəssüflənmək [tə:ssüfləmməx'] feil

1. Təəssüf etmək, kədərlənmək, heyifsilənmək. □ Həmzə isə artıq, məsələni gizlətməyin lüzumsuz olduğunu düşünüb, açıqca təəssüflənirdi. (Ə.Əbülhəsən).
2. Ürəkdən acımaq, heyifsilənmək, təəssüf etmək. □ Bir çoxları qızın bağrı çatlamış olduğunu zənn edərək təəssüflənirdi. (M.S.Ordubadi).

təəssür [tə:ssür] isim ərəb

1. Bir şeyin təsiri altında olma, təsirini hiss etmə, duyma, mütəəssir olma. 
2. Hiss, təəssürat, ruhi iztirab (hiddət, qeyz, qorxu, sevinc və s.); emosiya. □ Evinə çatmadan altı aydan bəri .. doğan hisslər və təəssürlər tamamilə silinib getdi. (Y.V.Çəmənzəminli).

təəssürat [tə:ssürat] isim ərəb

Xarici aləmdəki əşya və hadisələrin insan şüurunda buraxdığı iz, onların əksi, ona təsiri. □ ..İnsanlar arasında ülfət ziyadələşdikcə, şübhəsiz, könüldəki təəssürat və məhəbbət də o nisbətdə artmağa başlar. (H.Cavid).

təəşşüq [tə:şşüq] isim ərəb

Aşiq olma, qarşılıqlı sevgi.

təfavüt [təfa:vüt] isim ərəb

İki adam və ya iki şey arasındakı fərqli cəhət; fərq. □ Duz ilə doşaba təfavüt qoymur. (Atalar sözü).

təfcimək [təfciməx'] feil

Dialekt. Yamamaq, yamaq qoymaq.

təfəkkür [təfəkgür] isim ərəb

1. Fəlsəfə. İnsanın fikirləşmək, düşünmək, nəticə çıxarmaq bacarığı; şüurun obyektiv varlığı əksetdirmə prosesində xüsusi pillə. □ Elmi təfəkkür. Beyin təfəkkür orqanıdır.
2. Klassik ədəbiyyatda fikir mənasında işlənmişdir. □ Məcnun dedi: – Eyləmə təfəkkür! (M.Füzuli).

təfərrüat [təfərrüat] isim ərəb

Əsas mətləbə az dəxli olan təfsilat; ikincidərəcəli əhəmiyyəti olan məsələlər, xırda məsələlər, bir şeyin ən kiçik, ən xırda, ən incə cəhətləri. □ Bir nöqtə, kiçicik bir cizgi və təfərrüat belə yerinə düşməsə o, sənət əsərini korlaya bilər. (S.Rəhimov).

təfərrüatla [təfərrüatnan] zərf

İncədən-incəyə, müfəssəl şəkildə, ətraflı, hərtərəfli, təfsilatla. □ ..cəmi-cümlətanı iki kərə mənim suallarıma bir qədər təfərrüatla cavab vermişdi. (İ.Hüseynov).

təfriqə [təfri:qə] isim ərəb

1. Narazılıq nəticəsində araya ikitirəlik düşmə; ayrılma, ayrılıq, ittifaqsızlıq, ikitirəlik. □ ..Belə təfriqədən burjua hökumətləri isə istifadə edirlər. (Ə.Haqverdiyev).
2. Arxaizm. Qəzet səhifəsinin ayrılmış bir yerində hissə-hissə dərc olunan hekayə, məqalə və s.
3. Ədəbiyyatşünaslıq. Arxaizm. Əksərən birpərdəli gülməli pyes. □ “Məstəli şah”dan sonra “Könülsüz” ünvanında bir pərdədə tərtib olunmuş təfriqə (vodevil) oynandı. (F.Köçərli).