Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

qarımaq [qarımax] feil

1. Qocalmaq, qoca yaşlarına çatmaq. □ Qarımaz, qocalmaz, tərtəzə gedər. (M.P.Vaqif).

2. Məcazi mənada: qocalıb təcrübə qazanmaq.
3. Suda çox qalmaqdan qırış-qırış olmaq.
4. Arxaizm. Ciftləşmək (heyvan haqqında).

qarımış [qarımış] feil

1. Sifət kimi: qocalmış. □ Qarımış arvad.

2. Məcazi mənada: qocalıb təcrübə qazanmış. □ Saçı-saqqalı ağarmış, müharibələrdə qarımış generallar bunu artıq hiss etmişlər. (M.Hüseyn).

qarın [qarın] isim

1. İnsan və heyvan bədəninin qara ciyər, mədə, bağırsaqlar, dalaq və s. orqanlar yerləşən hissəsi. □ Qarın boşluğu. 

2. Mədə mənasında. □ Qarın başa bəladır. (Atalar sözü).
3. Ana bətni, uşaqlıq. □ Uşaq əksəriyyətlə ana qarnında doqquz ay qalır.
4. Məcazi mənada: iç, batin. □ Onun qarnındakını heç kim bilmir.
5. Məcazi mənada: bir şeyin qarın kimi qabağa çıxmış hissəsi. □ Samovarın qarnı.

qarınafətir [qarınafətir] zərf

Bir qarın çörəyə, gündəlik yeməyə. □ Qarınafətir işləmək.

qarınağrısı [qarınağrısı] isim

1. Bəhanə, üzr, yalandan şıltaq, umacaq. □ Onun qarınağrısı var, qoy sözünü desin. 

2. Əziyyət, əzab. □ A bala, camaatın halalca haqqını niyə qarınağrısı ilə verirsən? (İ.Şıxlı).

qarınaltı [qarınaltı] isim

Yəhəri və ya qaltağı bərkitmək üçün atın qarnı altından çəkilib bağlanan qayış. □ Atın qarınaltısını çəkmək.

qarınayaqlı [qarınayaxlı] sifət

Zoologiya. Qarınayaqlılar sinfinə mənsub olan.

qarınayaqlılar [qarınayaxlılar] sifət

Zoologiya. Molyuskların bir sinfi.

qarınbağı [qarınbağı] isim

Paltar altından qarın üzərinə bağlanan bağ.

qarınca [qarınca]

qarıncıq [qarıncıx] isim

1. Kiçik qarın.

2. Zoologiya. Cücülərin bədəninin, ayaqlardan geridə olan hissəsi. 

qarındaş [qarındaş] isim

“Qardaş” sözünün qədimi forması. □ Ac qarındaşlara infaq edilirmi, əmican? ( M.Ə.Sabir).

qarınənə [qarınənə] isim

1. Qoca nənə; ata, ya ananın anası. □ Birdən xoruzlar hinlərdə banladı, Qarınənə sübh olduğun anladı. (A.Səhhət).

2. Ümumiyyətlə, qoca arvad, qoca qarı. □ Deyirlər tapılıb Babək qılıncı; Muştuluq paylayın, qarı nənələr! (M.Araz).

qarın-qarına [qarın-qarına] zərf

Döş-döşə, lap yanaşı.

qarınqulu [qarınqulu] sifət

1. Qarnına qul olan, qarnına həddindən artıq qulluq edən, çoxyeyən; doymaz, yeyimcil. □ Qarınqulu yeməkdə qoçaq olar, köməkdə naçaq. (Atalar sözü). 

2. İsim kimi: qarnına qul olan, qarnına həddindən artıq qulluq edən, çoxyeyən; doymaz, yeyimcil adam.