Bax: qarğılatmaq.
Üstünü qarğı ilə örtdürmək.
Çoxlu qarğı bitən yer; qamışlıq.
Bax: qarğımaq.
Qarğış etmək, nifrin etmək. □ Züleyxa da hər gün ağlayır. Fərhadı qarğıyırdı, ki, nə üçün onları bu qədər bəlaya saldı. (C.Cabbarlı).
Birisinin haqqında pis arzu, nifrin, bəddua. □ Gər mənə nifrin edər düşmən, mən ondan qəm yeməm; Kim münafiqdən gələn qarğış dua nisbətlidir. (Xətayi).
Həmçinin bax:
Bax: qarğışlamaq.
Qarğış etmək, qarğımaq. □ Kərimin anası oğlunu bu halda görcək,... mollanı qarğışlamağa başlardı. (H.Sarabski).
Qarğımağa, qarğış etməyə məcbur etmək; qarğımasına səbəb olmaq.
1. Qoca qadın, qoca arvad. □ Ayna qarının qolundan tutaraq yanına çəkdi. (Ə.Məmmədxanlı).
2. Arvad, zövcə. □ Qoca öz qarısı ilə kənddə yaşayırdı. 3. Məcazi mənada: qatı, qəddar, kinli, hiyləgər. □ Qarı düşmən dost olmaz. (Atalar sözü).
Arxaizm. Zoologiya. Sərçədən azca böyük boz rəngli tarla quşu; torağay. □ Xuyu məlaikə, özü pərinaz; Cilvəsi qarıçqay, cıqqası şahbaz. (M.P.Vaqif).
Bax: qarıxdırılmaq.
Çaşdırılmaq, özünü itirəcək bir hala salınmaq.
Bax: qarıxdırmaq.
Çaşdırmaq, özünü itirəcək bir hala salmaq. □ Mane olmayın, siz onu lap qarıxdırırsınız.
