Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

qanırtmaq [qanırtmax]

qanısoyuq [qanısoyux] sifət

Adamayovuşmaz, adamdanqaçan, adama isinişməyən; üzügülməz; xoşa gəlməyən. □ Qanısoyuq adam.

qanısoyuqluq [qanısoyuxlux] isim

Adama yovuşmama, adamdan qaçma, adama isinişməmə; qanısoyuq adamın keyfiyyəti.

qanışirinlik [qanışirinnix'] isim

Qanışirin adamın keyfiyyəti; sevimlilik, qanıistilik.

qanışirin [qanışirin] sifət

Adamların rəğbətini özünə cəlb edən, özünə qarşı hüsn-rəğbət oyadan; sevimli, qanıisti. □ Qanışirin uşaq.

qaniçən [qaniçən] sifət

1. Zalım, qəddar, rəhmsiz, vəhşi; istismarçı, qansoran, tüfeyli. □ ..Daşqəlbli qaniçən qazaqlar .. zavallı işçiləri bacardıqca qılıncdan keçirirdilər. (S.S.Axundov). 

2. İsim kimi: qaniçən. □ ..Ağa Mirzə Əhməd də canavarların, qaniçənlərin böyüyüdür. (Ə.Haqverdiyev).

qaniçici [qaniçici] sifət

Zalım, qəddar, rəhmsiz, vəhşi. □ Qaniçici faşistlərin məzarlıqdır yalnız yeri. (S.Vurğun).

qaniçicilik [qaniçicilix'] isim

Zalımlıq, qəddarlıq, rəhmsizlik, vəhşilik.

qankəsən [qankəsən]

qankəsici [qankəsici] sifət

Qan axmasını dayandıran. □ Qankəsici dərman.

qanköçürmə [qanköçürmə] isim

Tibb. Müalicə məqsədilə xəstənin bədəninə başqasından alınmış qanı, yaxud öz bədəninin bir yerindən alınmış qanı başqa yerinə yeritmə. □ Xəstəyə təcili qanköçürmə gərəkdir.

qanqal [qanqal] isim

Botanika. Yarpağı tikanlı, özəyi yeyilən alaq bitkisi; qalağan. □ Qanqallar da çiçək açmışdı. (İ.Əfəndiyev).

qanqallı [qanqallı] sifət

Qanqal bitən, qanqalı çox olan. □ Qanqallı çöllər.

qanqallıq [qanqallıx] isim

Çoxlu qanqal bitən yer. □ Uzunqulaq özünü evin yan tərəfinə, qanqallığa verdi. (S.Rəhimov).

qanqaraldan [qanqaraldan] sifət

Əhvalı pozan, pərt edən, əsəbiləşdirən. □ Qanqaraldan söz.