Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

qalaqlanma

qalaqlanmaq [qalaxlammax] feil

Qalaq vurulmaq, komalanmaq, bir yerə toplanmaq, üst-üstə yığılmaq. □ Qara damlar adda-budda salınmışdı, dal tərəflərində təzək qalaqlanmışdı.(Y.V.Çəmənzəminli).

qalaqlanmış [qalaxlammış] feil

Qalaq vurulmuş, komalanmış, üst-üstə yığılmış. □ Bir yığın bulud layları göyün tən ortasında bir-biri üzərinə qalaqlanmışdı. (Ə.Məmmədxanlı).

qalaqlatma

qalaqlatmaq [qalaxlatmax] feil

Qalaq vurdurmaq, üst-üstə yığdırmaq, qalaqlama işi gördürmək.

qalama

qalamaq [qalamax] feil

1. Bir-birinin üstünə yığmaq, qalaq-qalaq yığmaq, toplamaq, komalamaq. □ Odunları qalamaq. Kərpici qalamaq. 

2. Ocağa, sobaya və s.-yə odun, kömür və s. qoyub yandırmaq, alovlandırmaq, alışdırmaq. □ Ocaq qalamaq.

qalanma

qalanmaq [qalammax] feil

1. Üst-üstə yığılmaq, topalanmaq, komalanmaq. □ Arabaya ot qalanar, dağ olar; Kəndlilərin onda kefi çağ olar. (A.Səhhət).

2. Yandırılmaq, alovlandırılmaq; odun, kömür və s. qoyulub alışdırılmaq. □ Ocağa qalanmış odunlar yanıb qurtardığı üçün qaranlıq yenə qanadlarını gərirdi. (Ə.Vəliyev).
3. Yanmaq, alovlanmaq. □ Canım eşq oduna qalanmaq gərək. (M.P.Vaqif).

qalantereya [qalantereya] isim fransız

Müxtəlif xırda bəzək və tualet malları; xərəziyyat, xərəzi malları.

qalatdırma

qalatdırmaq [qalatdırmax] feil

1. "Qalatmaq" feilinin icbar növü. Bir-birinin üstünə yığdırmaq, komalatmaq. 

Odunları bir yerə qalatdırmaq.
2. Ocağa, sobaya və s. odun, kömür qoydurub yandırtmaq.

qalatma

qalatmaq [qalatmax] feil

1. Bir-birinin üstünə yığdırmaq, komalatmaq. □ Odunları bir yerə qalatmaq.

2. Ocağa, sobaya və s.-yə odun, kömür qoydurub yandırtmaq. □ Ocağı qalatmaq.

qalay [qalay] isim

1. Kimyəvi element – tezəriyən yumşaq, gümüşü ağ metal. □ Qalaydan hazırlanmış alət.

2. Mis qab-qacağın üzünə çəkilən incə qalay təbəqəsi. □ Qazanın qalayı getmişdir.