Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

qail [qa:yil] isim ərəb

Arxaizm. İnanan, razı olan. □ Pərvanə də sən tək şəmə maildir; Nə qədər ki, cövr eyləsə, qaildir. (Q.Zakir).

qaillik [qa:yillix'] isim

İnam, inanma, etiqad etmə. □ Əzizim, əgər mənim sözümə qailliyin olacaqsa, deyim. (C.Məmmədquluzadə).

qaim [qa:yim] sifət ərəb

Sabit, davamlı, möhkəm. □ Min şükür ki, möhkəməm vəfadə; Hicranına qaiməm cəfadə. (Məsihi).

qaimə [qa:yimə] isim ərəb

1. Alıcıya göndərilən və ya buraxılan malların adı, növü, miqdarı, qiyməti yazılmış siyahını göstərən sənəd.

2. Arxaizm. Uzun kağız üzərində yazılmış əmrnamə.
3. Qılıncın dəstəyi.

qaimməqam [qa:yimməqam] isim ərəb

1. Türkiyədə: qəza rəisi.

2. Mayor rütbəsi ilə polkovnik rütbəsi arasında hərbi rütbə; podpolkovnik.

qaimməqamlıq [qa:yimməqamlıx] isim

1. Türkiyədə: bir qaimməqamın idarəsi altında olan əyalət, qəza.

2. Qaimməqam vəzifəsi.
3. Arxaizm. Podpolkovnik rütbəsi.

qaqauz [qaqauz] isim

Arxaizm. Moldova və Ukraynada, həmçinin Rumıniya və Bolqarıstanda yaşayan türkdilli xalq və bu xalqa mənsub adam. □ Haray, ey qaqauz, türk, kazak, balkar! Ey başqırd, ey türkmən, susursan niyə? Qovuşsun Türküstan, Atatürkiyə! (X.Rza).

qaqauzca [qaqauzca] sifət

Zərf kimi: Qaqauz dilində.

qaqqa [qak'qa] isim

Uşaq dilində: hər cür şirni, dadlı, yeməli şey. □ Nazlı bala, göyçək uşaq, gəl mənə; Yaxşı-yaxşı qaqqa verim mən sənə. (A.Səhhət).

qaqqana [qak'qana] isim

Qaqqıltı. □ Pilləkəni titrətdi muştuluqçu qonşu qızın qaqqanası. (R.Rza).

qaqqanaq

qaqqıldama

qaqqıldamaq [qak'qıldamax] feil

1. Çığırma, qaqqıltı salmaq.

2. Bərkdən gülmək, qəhqəhə ilə gülmək. □ Muradlı onun üzünə baxıb qeyri-adi halda qaqqıldadı. (Mir Cəlal).

qaqqıldaşma

qaqqıldaşmaq [qakqıldaşmax] feil

1. Hamı birdən qaqqıldamaq. □ Qatarlaşıb nə diyardan gəlirsiz; Qaqqıldaşa-qaqqıldaşa durnalar? (Q.Zakir). 

2. Qəhqəhə ilə gülmək, bir-birinə qoşulub bərkdən gülmək. □ Qəhqəhə ilə gülmək, bir-birinə qoşulub bərkdən gülmək.