Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

pıxtalanma

pıxtalanmaq [pıxtalammax] feil

Özlüyü artmaq, qatılanmaq, pıxtalaşmaq.

pıxtalaşdırma

pıxtalaşdırmaq [pıxtalaşdırmax] feil

Özlülüyünü artırmaq, qatılaşdırmaq, pıxtalandırmaq.

pıxtalaşma

pıxtalaşmaq [pıxtalaşmax] feil

Özlüyü artmaq, qatılaşmaq, pıxtalanmaq.

pıqq [pık']

Qaynayan qatı mayenin çıxardığı səsi bildirən təqlidi söz.

pıqqapıq [pık'qapık'] zərf

Pıq-pıq səs çıxararaq (qaynayan maye və ya qaynayıb çıxan su haqqında). □ Səməni qazanı pıqqapıq qaynayırdı. (Mir Cəlal).

pıqqapıqla [pık'qapık'nan]

pıqqıldama

pıqqıldamaq [pık'qıldamax] feil

1. Pıqqıltı səsi çıxarmaq, “pıq-pıq” etmək, yaxud “pıq-pıq” qaynamaq (maye haqqında). □...sərin çeşmə suyu pıqqıldayaraq ətrafa səpələnirdi. (Q.İlkin).

2. Özünü saxlaya bilməyərək, səsini boğaraq gülmək. □ Teymur ağa pərdənin dalısında gülməyini saxlaya bilməyib pıqqıldayır. (M.F.Axundzadə).

pıqqıldaşma

pıqqıldaşmaq [pık'qıldaşmax] feil

Özünü saxlaya bilməyərək, səsini boğaraq gülmək; pıqqıldamaq (çoxları haqqında). □ Bu dəfə bütün dəstə pıqqıldaşıb gülüşdü. (İ.Hüseynov).

pıqqıltı [pık'qıltı] isim

1. Mayenin qaynayarkən çıxardığı səsi bildirən təqlidi söz. □ Közü qaraldıqca... samovar pıqqıltısını kəsərək yavaşımaqda idi. (M.İbrahimov).

2. Səsini boğaraq gülmə. □ Onun bu hərəkətinə pıqqıltı ilə gülənlər də oldu. (M.Hüseyn).

pırçım-pırçım [pırçım-pırçım] zərf

Pırçım-pırçım tər tökmək – çox işləməkdən, zora düşməkdən, istidən və s.-dən çox tərləmək, üz-gözündən damcı-damcı tər tökmək. □...pırçım-pırçım tər tökər, ağzı köpüklənər və boğulmağa başlardı. (S.Rəhimov).