Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

pəriüz [pəriüz]

pəriüzlü [pəriüzdü] sifət

Pəriyə oxşayan, pəri kimi gözəl (gözəlin epitetlərindən biri).

pərizad [pərizat]

pərizadə [pəriza:də] isim fars

Folklorda və şeirdə gözəlin epitetlərindən biri. □ Adam gərək görsün həqqi aradə; Hanı sənin kimi bir pərizadə. (M.P.Vaqif).

pərqu [pərqu] isim fars

1. Qu quşunun yumşaq tükü. □ Şiraslan üst-başı lələk, pərqu içində özünü içəriyə soxdu. (M.Süleymanov).

2. Sifət kimi: içində pərqu olan. □ Pərqu balış.

pərli [pərri] sifət

1. Pər (balıqlarda) olan. □ Balığın pərli üzgəci.

2. Pər (qurğularda) olan. □ Pərli çarx.

pərli-budaqlı [pərri-budaxlı]

pərpərəng [pərpərənk]

pərpətöyün [pərpətöyün] isim

Botanika. Yumşaq, ətli yarpaqları və incə çiçəkləri olan, yerə yatıq, bişirilib yeyilən yabanı ot-bitki.

pərpuç [pərpuç] isim fars

Arxaizm. Yox etmə, ləğv etmə, məhv etmə. □ Məktəbdə qoyun ustulu, dasqanı, – deyirlər; Pərpuç eləyin çubi-fələqqanı, – deyirlər... (M.Ə.Sabir).

pərsəng [pərsənk] isim fars

1. Tərəzinin gözlərini tarazlaşdırmaq üçün qoyulan daş və s. □...pərsəng atdı, qıraqları çürümüş çanaqları birtəhər düzəlişdirdi. (S.Rəhimov).

2. İçində şeylə çəkiləcək qabın ağırlığı, çəkisi.

3. Məcazi mənada: çəki, əhəmiyyət, ağırlıq. □ Hər sözün bir pərsəngi var. (Atalar sözü).

4. Məcazi mənada: danışarkən söz arasında yerli-yersiz təkrar edilən, deyilən söz, ifadə.

pərşum [pərşum] isim

Təkrar şum, ikinci şum.

pərşumlama

pərşumlamaq [pərşumlamax] feil

Pərşum etmək, ikinci dəfə şumlamaq, təkrar şumlamaq.

pərt [pərt] sifət

Əhvalı pozğun, tutqun, pərişan, bir şeydən inciyərək pozulmuş, məyus olmuş, incimiş; incik. □ Rüstəm kişi acıqlı, pərt və fikirli idi. (M.İbrahimov).