Алфавит

A B C Ç D E Ə F G Ğ H X I İ J K Q L M N O Ö P R S Ş T U Ü V Y Z

Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

peyin [peyin] isim

Üzvi gübrə kimi işlədilən saman, xəzəl və s. qatışığından ibarət heyvan və quş ifrazatı. □ At peyini.

Həmçinin bax:

frazeologizm: beyni peyin olmaq Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

peyindağıdan [peyindağıdan]

Bax: peyinsəpən.

Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

peyinqurdu [peyinqurdu] isim

Zoologiya. Peyinliklərdə yaşayan cücü.

Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

peyinləmə

Bax: peyinləmək.

Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

peyinləmək [peyinnəməx'] feil

Peyinlə gübrələmək, peyin vermək. □ Bostanı peyinləmək.

Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

peyinlənmə

Bax: peyinlənmək.

Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

peyinlənmək [peyinnəmməx'] feil

Peyinlə gübrələnmək, peyin verilmək.

Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

peyinli [peyinni] sifət

Peyin səpilmiş, peyin tökülmüş, peyin verilmiş. □ Peyinli lək.

Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

peyinlik [peyinnix'] isim

Peyin yığılmış yer, peyin olan yer. □...su və peyinlik yaxın olduğundan, burada... lobya, soğan əkirdilər. (Ə.Əbülhəsən).

Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

peyinsəpən [peyinsəpən] sifət

1. Əkiləcək sahəyə peyin səpmək üçün işlədilən. □ Peyinsəpən maşın.

2. İsim kimi: əkiləcək sahəyə peyin səpmək üçün işlədilən maşın. □ Peyinsəpəni təmir etmək.

Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

peyk [peyk] isim

Astronomiya. Coğrafiya. Planet və ya ulduzun ətrafında fırlanan göy cismi. □ Yupiterin 11 peyki vardır.

Həmçinin bax:

jurnalistika: peyk anteni jurnalistika: peyk televiziyası jurnalistika: peyk yayımı jurnalistika: rabitə peyki coğrafiya: peyk naviqasiyası coğrafiya: peyk şəhər Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

peykan [peykan] isim fars

Əsl mənası “oxun ucundakı sivri dəmir” olub, klassik ədəbiyyatda “kirpik, (gözəlin kirpiyi)” mənasında işlənmişdir. □ Əlhəzər, yay qaşın, şux peykanından; Vurar, yıxar, ötmək olmaz yanından. (Q.Zakir).

Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

peyləmə

Bax: peyləmək.

Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

peyləmək [peyləməx'] feil

Xəncər, bıçaq və s. ilə vurmaq, vurub öldürmək, ya yaralamaq. □ Bu pişiyin atını bir peyləyin; Xakə yıxın, ömrünü tey eyləyin. (S.Ə.Şirvani).

Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

peylənmə

Bax: peylənmək.

Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

1 2 ... 39 40 41 42 43 44 45 ... 66 67