Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

paklama

paklamaq [paklamax] feil

Murdar sayılan bir şeyi yumaqla pak etmək; təmizləmək. □ İt yalamış qabı paklamaq.

paklanma

paklanmaq [paklammax] feil

Təmizlənmək, yuyulub, yuyunub təmizlənmək. □ Biz indi dünənin çirkablarından; Necə təmizlənək, necə paklanaq? (B.Vahabzadə).

paklıq [paklıx] isim

1. Təmizlik.

2. Məcazi mənada: mənəvi təmizlik, daxili saflıq. □ O gecə cəmi ömrümün gözəlliyini, paklığını, salamatlığını beş dəqiqəyə qurban verdim. (Y.V.Çəmənzəminli).

paqqapaq [pak'qapak']

Qaynayan mayedən çıxan səsi bildirən təqlidi söz. □ Samovar paqqapaq qaynayır.

paqqıldama

paqqıldamaq [pak'qıldamax] feil

Paqqıltı səsi çıxarmaq, paqqapaq qaynamaq; qaynayan, yaxud bir qabın boğazından çıxan su haqqında. □ Qazan paqqıldayır.

pal [pal] isim

Təzə qozun üst göy qabığı. □...keçən il qoz palı ilə boyanmış bez mütəkkəyə işarə ilə dedi... (Ə.Əbülhəsən).

palan¹ [palan] isim fars

1. Minik üçün istifadə edilən heyvanların belinə qoyulan içi saman,ya küləşlə dolu primitiv yəhər. □ Eşşəyin palanı eşşəyə yük olmaz. (Atalar sözü).

2. Arxaizm. Hambalların dallarına qoyduqları xüsusi yastıq. □ Burda döngələrin yeri darısqal; Oturmuş palanın üstündə hambal. (S.Vurğun).

3. Məcazi mənada: qalın, ağır, kobud geyim haqqında. □ Bu palto deyil, palandır.

palan² [palan] isim

Şəhərin bir neçə evdən ibarət hissəsi; məhəllə, küçə. □...odur bax, palanın tinində durubdur. (N.Vəzirov).

palanduz [palanduz] isim fars

1. Arxaizm. Palan tikən usta.

2. Arxaizm. İri qıyıq; çuvalduz.

palanlama

palanlamaq [palannamax] feil

Heyvanın dalına palan qoymaq; çullamaq. □ Öküzü palanlayıb göndərdim. (S.Rəhimov).

palanlı [palannı] sifət

Dalında palanı olan; çullu. □ Bir gün... palanlı ata minmiş bir qocanı darvazamızın ağzında durmuş gördüm. (S.S.Axundov).

palaz [palaz] isim

Yundan və ya pambıqdan toxunma enli, uzun, qalın, xovsuz xalça növü. □ Palaza bürün, elnən sürün. (Atalar sözü).