Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

oxşanmaq [oxşammax] feil

Əzizlənmək, nəvaziş olunmaq, sevilmək, nəvazişlənmək. □ Ana qucağında isinərkən, mehriban əllərlə oxşanarkən... heç bir şey sənin üçün qorxulu deyil. (Mir Cəlal).

oxşar [oxşar] sifət

1. Bənzər, oxşayan, bənzəyən. □ Xanım qız xalasına oxşar, igid oğlan dayısına. (Atalar sözü).
2. Misl, bərabər. □ Oxşarı yoxdur.
3. İsim kimi: oxşarlıq, bənzəyiş, bənzərlik. □ Məhəmməd Həsən əminin eşşəyinin itməkliyinin özgə eşşəklərin itməkliyinə bir tük qədər də oxşarı yoxdu. (C.Məmmədquluzadə).

oxşarlıq [oxşarrıx] isim

Bənzərlik, uyğunluq, bənzəyiş, oxşama. □ Onların arasında heç bir oxşarlıq yoxdur.

oxşatma

oxşatmaq [oxşatmax] feil

1. Bənzətmək. □ Dəmirovu oxşatmışdı, ancaq tanıya bilməmişdi. (S.Rəhimov).
2. Yanılıb bir şeyi başqa bir şey zənn etmək, yanılıb bənzətmək. □ Öz komandirinə oxşatmaq.

oxşayıcı [oxşayıcı] sifət

1. Nəvazişli, şəfqətli, mehriban. □ Oxşayıcı baxış.
2. Məcazi mənada: mülayim, yumşaq, sakit; ruhu oxşayan. □ Gecənin sərin, oxşayıcı mehi alıb ayrı aləmlərə apardı. (Mir Cəlal).

oxşayış¹ [oxşayış] isim

Bənzəyiş, oxşarlıq, bənzərlik. □ Zahiri oxşayış.

oxşayış² [oxşayış] isim

Nəvaziş.

oxşəkilli [oxşəkilli] sifət

Ox şəklində olan, ucu ox kimi iti olan; oxvarı.

oxşəkillilik [oxşəkillilix'] isim

Oxşəkilli şeyin forması; oxvarılıq.

oxu [oxu] isim

Hər hansı mətni səslə və ya səssiz oxuma; qiraət.

oxucu [oxucu] isim

1. Kitab və s. oxuyan, mütaliəçi. □ Yazıçılarla oxucuların görüşü.
2. Kitabxanaya yazılmış adam, kitabxana üzvü, kitabxanadan istifadə edən şəxs. □ Oxuculara nümunəvi xidmət. Oxucu bileti.
3. Tutuşdurub yoxlamaq üçün orijinalı və ya əvvəlki korrekturanı korrektor üçün oxuyan adam, korrektor köməkçisi. □ Oxucu vəzifəsi.
4. Sifət kimi: oxuyan, ötən (quşlar haqqında). □ Cəh-cəhə başladı oxucu quşlar; Dilləndi ağaclar, qarğı, qamışlar. (H.K.Sanılı).

oxudulma

oxudulmaq [oxudulmax] feil

Oxumağı xahiş edilmək (başqasından), oxumağa sövq edilmək, yaxud icazə verilmək.

oxuma

oxumaq [oxumax] feil

1. Yazılmış bir şeyi gözdən keçirib səslə və ya səssiz qiraət etmək, mütaliə etmək. □ Elm oxumaq iynə ilə gör qazımaq deməkdir. (Atalar sözü).
2. Təhsil almaq, elm almaq, öyrənmək; dərsi mənimsəmək, bilikləri, fənləri öyrənmək. □ Universitetdə oxumaq. Texniki peşə məktəbində oxumaq. Pis oxumaq. Əlaçı oxumaq.
3. Mahnı və s. ifa etmək, bir şeyi hava ilə ifa etmək. □ Xalq mahnıları oxumaq. Xorda oxumaq.
4. Cəh-cəh vurmaq, civildəmək, ötmək (quşlar haqqında). □ Bülbüllər oxuyur.
5. Məcazi mənada: hiss etmək, sezmək, duymaq. □ Qəlbini oxumaq. Baxışlarından oxumaq.