Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

nökər [nökər] isim

1. Arxaizm. Ağasına xidmət edən və onun şəxsi tapşırıqlarını yerinə yetirən ev xidmətçisi (oğlan). □ ...nökərlərini, gözəgələn igidlərini götürüb çıxdı bir uca təpənin başına. (“Koroğlu”).
2. Məcazi mənada: başqasına qulluq göstərən, yaltaqlıq edən adam haqqında.

nökərçə [nökərçə] isim

Arxaizm. Balaca nökər, nökərçilik edən balaca oğlan uşağı. □ Nökərçəmiz bir cam buğlana-buğlana bişmiş süd gətirdi. (A.Divanbəyoğlu).

nökərçilik [nökərçilix'] isim

1. Nökər olma, nökərlik etmə. □ Nökərçilik etmə.
2. Məcazi mənada: yaltaqlanma, xidmət göstərmə, özünü nökər kimi aparma.

nökərlik [nökərrix'] isim

Nökərin işi, vəzifəsi; nökərçilik.

nöqsan [nök'san] isim ərəb

1. Çatışmayan cəhət, çatışmazlıq. □ Nöqsanları aradan qaldırmaq.
2. Qüsur, qəbahət, eyib, naqislik. □ ...öz nöqsanını qarşına qoyub sənə tapşırılan vəzifə ilə müqayisə et? (M.S.Ordubadi).
3. Qeyri-kamillik, eyib, zədə. □ Bu malın nöqsanı var.

nöqsanlı [nök'sannı] sifət

1. Nöqsanı olan, qüsurlu, eyibli, kəsirli, səhvli. □ Nöqsanlı kitab. Nöqsanlı yazı.
2. Qeyri-kamil, eyibli, zədəli, çatışmayan cəhəti olan. □ Nöqsanlı mal.

nöqsanlılıq [nök'sannılıx] isim

Nöqsanlı şeyin halı, qeyri-kamillik.

nöqsansız [nök'sansız] sifət

Heç bir nöqsanı, eybi, kəsiri olmayan; kəsirsiz, qüsursuz. □ Nöqsansız iş. Nöqsansız yazı.

nöqsansızlıq [nök'sansızdıx] isim ərəb

Nöqsansız şeyin halı; qüsursuzluq, kəsirsizlik.

nöqteyi-nəzər [nök'teyi-nəzər] isim ərəb

Müəyyən bir məsələ haqqında fikir, görüş, mülahizə, baxış; baxım. □ Hüquqi nöqteyi-nəzərdən bu sənəd saxtadır. (Y.V.Çəmənzəminli).

nöqtə [nök'tə] isim

1. Qələm, karandaş, iynə və s. bu kimi şeylərin ucunun bir yerə batmasından, ya toxunmasından qalan girdə xalcıq, iz, ləkə. □ Nöqtələr şəklində güllər vurmaq.
2. Məcazi mənada: zorla seçilə bilən, nöqtəyə oxşayan kiçik şey haqqında. □ Ağartının ortasında bir qara nöqtə gördüm... (A.Divanbəyoğlu).
3. Dilçilik. Cümləni ayıran, həmçinin sözləri ixtisar şəklində yazdıqda (və i.a. və s.) qoyulan durğu işarəsi (.).
4. Ərəb əlifbasında bəzi hərflərin altına, ya üstünə qoyulan kiçik işarə (məsələn, ﺏ ݖ).
5. Riyaziyyat. Fizika. Riyaziyyatın, habelə mexanika və fizikanın əsas anlayışı; ölçüsü olmayan yer, xətt kəsiyinin hüdudu. □ Xətlərin kəsişdiyi nöqtə. Dayaq nöqtəsi.
6. Fəzada və ya bir şeyin üzərində müəyyən yer. □ Dağ silsiləsinin ən uca nöqtəsi.
7. Bir iş görülən, ya bir şeyin yerləşdiyi yer, məntəqə; mövqe. □ Ticarət nöqtəsi. Atəş nöqtəsi.
8. Yer, cəhət, səmt (bəzən “bir” sözü ilə müəyyən yer mənasında işlənir). □ Dünyanın heç bir nöqtəsində... şeytan o qədər modda deyil ki, biz müsəlmanların arasındadır. (C.Məmmədquluzadə). Bir nöqtəyə baxmaq.
9. Məcazi mənada: tərkiblərdə qəlbinin incə nöqtəsi, ruhunun həssas nöqtəsi və s. şəklində işlənir. □ Müəllim onun ruhunun ən həssas nöqtəsinə toxunmuşdu. (S.Hüseyn).
10. Fizika. Hər hansı maddənin bir haldan (aqreqat vəziyyətindən) başqa hala keçməsini göstərən temperatur həddi. □ Qaynama nöqtəsi. Donma nöqtəsi.
11. Musiqi. Hədd, dərəcə. □ “Simayi-şəms” bütün əsərin ən yüksək nöqtəsidir. (Ü.Hacıbəyli).

nöqtəbənöqtə [nök'təbənök'tə] zərf ərəb/fars

Tamamilə, olduğu kimi, eynən, heç bir kəlmə buraxmadan, kəlməsi-kəlməsinə, sözbəsöz, bütün təfərrüatı ilə. □ Nöqtəbənöqtə danışmaq. Nöqtəbənöqtə yazıb vermək.

nöqtəcə [nök'təcə] zərf

Son dərəcə az, olduqca az; zərrəcə. □ ...Seyyidin nöqtəcə yox əqli, nə nadan görünür. (S.Ə.Şirvani).

nöqtələmə

nöqtələmək [nök'tələməx'] feil

Nöqtə və ya nöqtələr qoymaq, nöqtə düzmək.