AZLEKS — Толковые и двуязычные словари.

namöhkəm [na:möhkəm] sifət fars/ərəb

Möhkəm olmayan, davamsız. □ Bu da göstərir ki, mövqeyim olduqca namöhkəmdir. (M.S.Ordubadi).

namurad [na:murat] sifət fars/ərəb

1. Muradına çatmamış; uğursuz, bəxtsiz, talesiz. □ Namurad adam.
2. İsim kimi: muradına çatmamış; uğursuz, bəxtsiz, talesiz adam.

Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

namus [na:mus] isim ərəb

1. İnsanın öz şəxsi və ictimai davranışını təyin edən mənəvi və əxlaqi prinsiplərin məcmusu; şərəf, qeyrət, heysiyyət. □ ...Həyat beşgünlükdür, fəqət namus... Namus əbədidir. (H.Cavid).
2. Bəkarət, ismət, təmizlik.

Həmçinin bax:

frazeologizm: arı yeyib namusu atmaq frazeologizm: arı-namusu yemək frazeologizm: namusa boğulmaq frazeologizm: namusu yeyib, arı belinə bağlayıb (şəlləyib) frazeologizm: namusuna qısılmaq frazeologizm: namusunu itirmək frazeologizm: namusunu satmaq Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

namusla [na:musnan] zərf

1. Şərəflə, şərəf və heysiyyətini gözləyərək. □ Namusla yaşamaq.
2. Çox yaxşı, yüksək səviyyədə, əla surətdə. □ Öz vəzifəsini namusla və vaxtında yerinə yetirmək.

Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

namuslu [na:musdu] sifət

Abırlı, ismətli, əxlaqlı, qeyrətli, mənəviyyatca təmiz; təmiz, vicdanlı, düz. □ ...adaxlısı təmiz və namuslu adamdır. (S.Vəliyev).

Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

namussuz [na:mussuz] sifət

Namusdan məhrum, namusu olmayan, qeyrətsiz. □ Siz məni namussuz qızlaramı bənzədirsiniz! (C.Cabbarlı).

Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

namussuzluq [na:mussuzdux] isim

Qeyrətsizlik, şərəfsizlik, namusdan məhrumluq. □ Mən bu namussuzluğu götürə bilmərəm. (“Koroğlu”).

Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

namüəyyən [na:mə:yyən] sifət fars/ərəb

Müəyyən olmayan, qeyri-müəyyən. □ Namüəyyən məlumat.

Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

namüəyyənlik [na:mə:yyənnix’] isim

Qeyri-müəyyənlik, müəyyən olmama.

Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

namümkün [na:mümkün] sifət fars/ərəb

Mümkün olmayan, qeyri-mümkün. □ Onu qandırmış o xain, lakin; Mən sağ olduqca bu iş namümkün. (H.Cavid).

Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

namünasib [na:müna:sip] sifət fars/ərəb

1. Münasib olmayan, qeyri-münasib, yersiz; ləyaqətsiz, layiq olmayan; pis, yaraşmayan. □ Namünasib zaman. Namünasib yer.
2. Ədəbsiz, yaramaz, nalayiq. □ Namünasib hərəkət. Namünasib söz.

Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti