Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

meyit [meyid] isim ərəb

Ölmüş adam; cənazə, nəş. □ Meyiti basdırmaq.

meyitxana [meyitxana] isim ərəb/fars

Xəstəxanada meyit saxlanılan yer.

meyitsifət [meyidsifət] sifət ərəb

Sifətinin rəngi solğun, saralmış olan. □ Ata tərəfdən qohumu olan bu meyitsifət, solğun adamdan Qadirin zəhləsi gedirdi. (Ə.Əbülhəsən).

meymun [meymun] isim

1. Bədən quruluşuna görə insana yaxın olan məməli heyvan.
2. Məcazi mənada: çox çirkin adam haqqında. □ Lap meymundur.
3. Məcazi mənada: başqalarını yamsılayan, təqlidini çıxardan adam haqqında.

meymunabənzər [meymunabənzər]

meymunaoxşar [meymunaoxşar] sifət

Zahiri görünüş və bədən quruluşu cəhətdən meymuna bənzəyən.

meymunluq [meymunnux] isim

Təqlidçilik, yamsılama, başqalarının təqlidini çıxarma.

meymunoynadan [meymunoynadan] isim

1. Keçmişdə meymun gəzdirib tamaşa göstərən adam. □ Səhnənin sağ tərəfindən meymunoynadanın səsi eşidilir. (Ə.Haqverdiyev).
2. Məcazi mənada: masqaraçı, adamdolayan, adamoynadan.

meynə [meynə] isim

Məcazi mənada: üzüm tənəyi. □ Meynə əkmək. Meynələrin başını vurmaq.

meynəqurdu [meynəqurdu] isim

Zoologiya. Meynələrə ziyan verən cücü, qurd.

meynəlik [meynəlix’] isim

Meynə əkilmiş sahə, üzüm bağı; üzümlük. □ Meynəliyi becərmək.

meyoz [meyoz] isim yunan

Reduksion bölünmə, yetişkənlik bölünməsi.

meyrulu [meyrulu] isim

Botanika. Salxımı normal tozlanmamış, xırda, toxumsuz üzüm giləsi və salxımın özü. □ Ağ şanının meyrulusu.

meyvə [meyvə] isim fars

1. Bəzi ağacların, kolların yeməli, şirəli məhsulu. □ Cır meyvə. Kol meyvəsi.
2. Məcazi mənada: məhsul, bəhər, nəticə. □ Əməyinin meyvəsini görmək.

meyvəcat [meyvəcat] isim fars/ərəb

Müxtəlif meyvələr. □ Meyvəcat dükanı.