Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

ləngərlənmə

ləngərlənmək [ləngərrəmməx] feil

1. Bir tərəfdən o biri tərəfə əyilmək, səndələmək, yırğalanmaq; ləngərləmək, ləngər vurmaq.
2. Tərpənmək, yellənmək. □ Təmiz, ağ kasada yavaşca ləngərlənən sərin və duru su Yunisə həyat kimi şirin gəldi. (Mir Cəlal).

ləngərli [ləngərri]

ləngəryeriş [ləngəryeriş] isim

Ləngərlənə-ləngərlənə, yan basa-basa yerimə tərzi. □ Ləngəryerişi kimdən öyrənibsən?

ləngəryerişli [ləngəryerişdi] sifət

Ləngərlənə-ləngərlənə, yanını basa-basa yeriyən. □ Ləngəryerişli adam.

ləngidici [ləngidici] sifət

Ləngidən, yubadan, gecikdirən.

ləngidilmə

ləngidilmək [ləngidilməx'] feil

Yubandırılmaq, gecikdirilmək, vaxtı keçirilmək, vaxtında görülməmək (edilməmək). □ Milli musiqinin inkişafı ləngidilir.

ləngimə [ləngimə] isim

ləngimədən [ləngimədən] zərf

Yubanmadan, gecikmədən.

ləngimək [ləngiməx'] feil

1. Bir yerdə lazım olduğundan, yaxud bir səbəb üzündən artıq qalmaq, ilişib qalmaq. □ İki günə getdi, bir həftə ləngidi.
2. Vaxtında gəlməmək, gecikmək, yubanmaq. □ O, heç vaxt işə ləngimir.
3. Dayanıb durmaq, dayanıb gözləmək, ayaq saxlamaq. □ Qapı ağzında ləngimək.
4. Məcazi mənada: geridə qalmaq, çatmamaq, dala qalmaq. □ Qaçay sevinirdi ki, mebel hardasa ləngiyir. Kimsə onu yola salmağı unudub. (İ.Məlikzadə).

ləngitmə

ləngitmək [ləngitməx'] feil

1. Gecikdirmək, yubatmaq, ləngiməsinə səbəb olmaq. □ Mən bir il də Zahidi ləngitdim. (Mir Cəlal).
2. Məcazi mənada: bir səbəbə görə bir şeyi vaxtında görüb qurtarmamaq, yaxud qəsdən vaxtını uzatmaq, təxirə salmaq. □ İşi ləngitmək. Sənədləri ləngitmək. Məktubu ləngitmək.

lənglik [ləngdix'] isim

Hərəkətdə ağırlıq; ağır tərpənmə, gecikmə, yubanma. □ Bir zaman vardı; Verst ağaclarını saya-saya; Üç günə gedərdik Moskvaya; Darıxardıq; Bu sürətin ləngliyinə. (B.Vahabzadə).

ləntəran [ləntəran] zərf

Hərzə, hər nə gəldi, ədəbdən kənar, nalayiq. □ Ləntəran demək. Ləntəran danışmaq.