Köpük (od üstündə bişən xörək və s.-də). □ Xörəyin kəfini götürmək. Sabun kəfi.
Bax: kəfə.
Hiylə, kələk. □ Mənə belə kəf gələndə, gör o yazıqlara nə toy tutur.
Həmçinin bax:
1. Meyitin sarındığı ağ, bez. □ Kəfən oğrusundan adamlıq ummazlar. (Atalar sözü).
2. Arxaizm. Zəvvarların, dindar, mövhumatçı müsəlmanların dini ayinlər zamanı geydikləri kəfənə oxşar uzun ağ paltar.
3. Məcazi mənada: ölüm rəmzi kimi. □ Azəri torpağı son kəfənimdi; Doymaram bu qara bezimdən mənim. (M.Araz).
4. Məcazi mənada: ağ örtük. □ Göylər matəmlilər kimi qara çarşaba bürünmüş, dağlar, çöllər ağ kəfənlə örtülmüşdür. (A.Şaiq).
Həmçinin bax: