Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

imtiyazsız [imtiyazsız] sifət

Heç bir imtiyazı, xüsusi və müstəsna hüququ olmayan.

imtizac [imtizaç] isim ərəb

1. Qarışma, qarışa bilmə, bir neçə maddənin qarışıb bir maddə əmələ gətirməsi. □ Kimyəvi imtizac.
2. Bir-birinə uyğun gəlmə, bir-biri ilə tutma, bir-biri ilə qaynayıb-qarışma; uyğunluq, ahəng. □ Rənglərin imtizacı.
3. Arxaizm. Məcazi mənada: bir-biri ilə uyuşma, yola getmə, keçinmə. □ Aralarında imtizac yoxdur.

imza [imza] isim ərəb

1. Bir məktubun, sənədin və s.-nin altında öz dəst-xətti ilə adını və ya familiyasını yazma, qol çəkmə, qol qoyma; qol. □ Sənədləri imza üçün direktora göndərdilər.
2. Təxəllüs, ləqəb mənasında. □ C.Məmmədquluzadə məqalə və felyetonlarını “Molla Nəsrəddin” imzası ilə yazırdı.

imzalama

imzalamaq [imzalamax] feil

Altında öz familiyasını (ya adını) yazmaq, öz imzasını qoymaq, qol çəkmək. □ Komitə aktı imzaladı.

imzalanma

imzalanmaq [imzalammax] feil

İmza edilmək, qol çəkilmək, qol qoyulmaq. □ Müqavilə imzalandı.

imzalatdırma

imzalatdırmaq [imzalatdırmax] feil

Qol çəkdirmək, imza etdirmək.

imzalatma

imzalatmaq [imzalatmax] feil

Qol çəkdirmək, imza etdirmək. □ Sənədləri müdirə imzalatdırmaq.

imzalı [imzalı] sifət

Qol çəkilmiş, imzalanmış, imza ilə təsdiq edilmiş. □ İmzalı arayış.

imzasız [imzasız] sifət

Altında imza olmayan, imza edilməmiş, qol çəkilməmiş. □ İmzasız pamfletlər.

inabət [ina:bət] isim ərəb

Arxaizm. Tövbə, tövbə etmə.

inad [inat] sifət

1. Əsassız olaraq dediyini yeritməyə çalışan, heç bir güzəştə getmək istəməyən; tərs, höcət. □ İnad adam.
2. İsim kimi: inad adam, tərs adam, höcət adam. □ İnadın biridir.
3. İsim kimi: əzm, dəyanət, səbat; əzmindən dönməmə. □ Belə hadisələr bizim inadımızı daha da artırmalıdır. (H.Nəzərli).