Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

iddiaçı [iddiyaçı] isim

1. Birindən iddiası olan, bir şeyi istəməyə, tələb etməyə əsası olan adam.
2. Böyük iddiası olan adam, özü haqqında böyük fikirdə olub, bunun başqaları tərəfindən də qəbul edilməsinə çalışan adam.

iddialanma

iddialanmaq [iddiyalammax] feil

Təşəxxüslənmək, özünə güvənmək, lovğalanmaq.

iddialı [iddiyalı] sifət

Özü haqqında böyük fikirdə olan, təkəbbürlü, təşəxxüslü, özünə çox güvənən, lovğa. □ İddialı adam.

iddialılıq [iddiyalılıx] isim

Özü haqqında böyük fikirdə olma; mütəkəbbirlik, təşəxxüslük, lovğalıq, özünə çox güvənmə.

iddiasız [iddiyasız] sifət

1. Heç bir iddiası, tələbi olmayan. □ İddiasız qız.
2. Sadə, təkəbbürsüz, təvazökar. □ İddiasız adam.

iddiasızlıq [iddiyasızdıx] isim

1. İddiası, tələbi olmama.
2. Sadəlik, təkəbbürsüzlük, təvazökarlıq.

idealist [idiyalis] isim fransız

1. İdealist fəlsəfə tərəfdarı.
2. Həqiqəti ideallaşdıran, malik olmadığı sifətləri ona isnad edən adam: xəyalpərəst.
3. Sifət kimi: idealizmə aid olan, idealizm mahiyyətində olan. □ İdealist fəlsəfə. İdealist görüşlər.

idealistcəsinə [idiyaliscəsinə] zərf

İdealist nəzəriyyə əsasında, idealist kimi, idealistə xas bir şəkildə. □ Məsələni idealistcəsinə izah etmək.

idealistlik [idiyalisdix'] isim

İdealizm mahiyyətində olma, idealizmə aid olma, idealist ruhda olma; xəyalpərvərlik, xülyaçılıq.

idealizə [idiyalizə] fransız

İdealizə etmək – bir şeyi, həqiqətdə olduğundan daha yaxşı bir şəkildə təsvir etmək, göstərmək; əsassız yerə şişirtmək, tərifləmək, ideal bir şey kimi qələmə vermək; ideallaşdırmaq. □ Axundov nəinki çarizmə, hətta müəyyən dərəcədə idealizə etdiyi Qərb tərəqqisinə, burjua cəmiyyətinə də gözüyumulu yanaşmır. (M.İbrahimov).

ideallaşdırılma

ideallaşdırılmaq [idiyallaşdırılmax] feil

İdealizə edilmək.

ideallaşdırma

ideallaşdırmaq [idiyallaşdırmax] feil

İdealizə etmək.