Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

içki [içgi] isim

İçilən spirtli mayelər. □ Spirtli içkilər.

içkiçi [içgiçi] sifət

Spirtli içkiləri həddindən artıq içən, içki düşkünü; əyyaş. □ İçkiçi gənc.

içkili [içgili] sifət

İçki içilən, içki olan. □ İçkili məclis.

içkisiz [içgisiz] sifət

Spirtli içkilər olmayan, içilməyən. □ İçkisiz məclis.

içqovurması [içqo:urması] isim

Qoyun içindən hazırlanmış qovurma.

içli [içdi] sifət

Astarlı, astarı olan. □ İçli yorğan.

içlik [içdix'] isim

1. Bir şeyin içərisinə qoyulan, keçirilən, salınan şey.
2. Hər hansı bir şeyin iç tərəfinə tikilən şey; astar.

içmə

içmək [içməx'] feil

1. Maye bir şeyi udmaq. □ Şadlıqda su içmək, düyündə bal yeməkdən yaxşıdır. (Atalar sözü).
2. Məcazi mənada: maye bir şeyi udmaq. □ Yar ki yara həsrət ilə qovuşdu; Dodaq busə içər, dil ləzzət çəkər. (Aşıq Ələsgər).
3. Eyni mənada spirtli içkilər haqqında: sərxoşluq etmək, əyyaşlıq etmək. □ Cümşüd bəyi xarab etdi, o qədər içirdi ki, bir saat da sərxoşluqdan ayıq olmurdu. (E.Sultanov).
4. Sulanmaq, su verilmək. □ Ağaclar su içdi.

içməli [içməli] sifət

1. İçməyə yararlı; şirin. □ İçməli su.
2. Tamlı, dadlı. □ İçməli şərbətlər.

içrə [içrə] qoşma

Arxaizm. Klassik ədəbiyyatda içində, içərisində mənalarında işlənmişdir. □ Mən bülbüli-baği-firqətəm, zar; Amma qəfəs içrəyəm giriftar. (M.Füzuli).

içsiz [içsiz] sifət

1. İçi olmayan, içi boş; ləpəsiz. □ İçsiz fındıq.
2. İçi, astarı olmayan. □ İçsiz çul.

idarə [ida:rə] isim ərəb

1. Hər hansı bir iş (dövləti, elmi, ictimai, ticarət, təsərrüfat və s.) sahəsinə baxan, müəyyən ştatı, müdiriyyəti olan təşkilat. □ Dövlət idarələri.
2. Hər hansı bir iş (dövləti, elmi, ictimai, ticarət, təsərrüfat və s.) sahəsinə baxan, müəyyən ştatı, müdiriyyəti olan təşkilat və ya orqanın yerləşdiyi bina. □ İdarə saat 9-da açılır.
3. Rəhbərlik etmə, rəhbərlik, başçılıq. □ Özünü cilovlaya bilməyən, özgəni də idarə edə bilməz. (Atalar sözü).
4. Dilçilik. Tabeedici sözün tələbinə görə tabe sözün müəyyən hallara düşüb dəyişməsi. □ İdarə əlaqəsi.

idarəçi [ida:rəçi] isim

1. İdarə edən, rəhbərlik edən, müdir.
2. Sifət kimi: evi yaxşı idarə edən, qənaətçi, qənaətcil, təsərrüfatçı, israfçı olmayan; idarədar. □ İdarəçi qadın.

idarəçilik [ida:rəçilix'] isim

Rəsmiyyətçilik, quru rəsmiyyət. □ Təchizat təşkilatlarının işində də idarəçilik halları çoxdur.