Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

hərami [həra:mi] isim ərəb

Quldur, çapovulçu, yolkəsən. □ Oğru ol, hərami ol, doğruluğu əldən buraxma. (Atalar sözü).

həramilik [həra:milix'] isim

Quldurluq, çapovul(çuluq), yolkəsmə.

hərarət [həra:rət] isim ərəb

1. İstilik. □ Sobanın hərarəti. Havanın hərarəti.
2. İnsan bədəninin istilik dərəcəsi (səhhətin göstəricisi kimi); qızdırma. □ Xəstənin hərarətini ölçmək.
3. Məcazi mənada: mehribanlıq, səmimiyyət; səmimi, xoş hisslər, xoş münasibət. □ Dedim, iki anam vardır, qoy var olsun bu həqiqət; Onlarındır şerimdəki bu məhəbbət, bu hərarət. (S.Rüstəm).

hərarətkeçirmə [həra:rətkeçirmə]

hərarətlə [həra:rətnən] zərf

1. Mehribanlıqla, səmimiyyətlə, xoş hisslərlə, xeyirxahcasına, coşqunluqla. □ Hərarətlə görüşmək.
2. Məcazi mənada: coşqunluqla, qızğınlıqla, ehtirasla. □ Ortada bir nəfər dayanıb çox hərarətlə danışırdı. (S.Rəhman).

hərarətli [həra:rətdi] sifət

1. İsti, qızmar, yandırıcı. □ Hərarətli günəş. Hərarətli soba.
2. Hərarəti, istisi olan; qızdırmalı.
3. Məcazi mənada: qızğın, atəşin, alovlu, ehtiraslı, coşqun. □ Hərarətli nitq. Hərarətli salamlar.

hərarətölçən [həra:rətölçən]

həraylıq [həraylıx] sifət

Hər ayda alınan (verilən), hər ayda görülən (görülməli olan), hər ay üçün nəzərdə tutulan. □ Həraylıq maaş. Həraylıq xərc.

hərb [hərb] isim ərəb

Müharibə, döyüş, savaş. □ Dünya hərbi.

hərbcu [hərbcu] isim ərəb/fars

Arxaizm. Dava etməyi, vuruşmağı sevən; dava axtaran, müharibə axtaran.

hərbçi [hərbçi] isim

1. Hərbi xidmətdə olan adam, hərbi xidmətçi; hərbiyyəli. □ Hərbçilərin təlimi.

2. Silahlanma və müharibəyə hazırlaşma siyasəti yeridən adam; militarist. □ İmperializm hərbçiləri.

hərbçilik [hərbçilix'] isim

1. Hər hansı dövlətin yeritdiyi silahlanma və müharibəyə hazırlaşma siyasəti.
2. Bir ölkədə hərbçilərin siyasi ağalığı və ölkənin bütün təsərrüfatının qəsbkar müharibə məqsədlərinə tabe edilməsi; militarizm.

hərbə [hərbə] isim ərəb

1. Arxaizm. Qısa süngü, balaca nizə.
2. Arxaizm. Hədə-qorxu, hərbə-zorba. □ Yağı düşmənin Hərbəsi; Qaçırtmaz meydandan məni. (“Koroğlu”).

hərbələmə

hərbələmək [hərbələməx'] feil

Qorxutmaq, hədə-qorxu gəlmək, hərbə-zorba gəlmək. □ ..başını yuxarı qaldırıb uzaqdan-uzağa qardaşını Hərbələyərək yumruğunu havada salladı. (Ə.Əbülhəsən).