Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

həmsaz [həmsaz] sifət fars

1. Bir-birinə uyğun gələn, uyan, münasib olan; uyğun.
2. İsim kimi: bir-birinə uyğun gələn, uyan, münasib olan; uyğun.

həmsəfər [həmsəfər] isim fars/ərəb

Səfər yoldaşı, yol yoldaşı.

həmsənət [həmsənət] isim fars/ərəb

1. Sənətləri, peşələri bir olan, sənət yoldaşı, iş yoldaşı. □ Qonşuluq bir yana, axı biz – Qara Canbalayevlə mən, demək olar ki, həmsənət idik. (İ.Hüseynov).
2. Sifət kimi: sənətləri, peşələri bir olan.

həmsərhəd [həmsərhət] isim fars/ərəb

Ümumi sərhədi olan; qonşu, həmhüdud. □ Həmsərhəd ölkələr.

həmsin [həmsin] sifət fars/ərəb

1. Həmyaş, yaşıd, bir yaşda olan. □ Həmsin uşaqlar.
2. İsim kimi: həmyaş, yaşıd, bir yaşda olan adamlar.

həmsinif [həmsinif] sifət fars/ərəb

1. Məktəbdə eyni bir sinifdə oxuyan. □ Həmsinif rəfiqələr.

2. İsim kimi: məktəbdə eyni bir sinifdə oxuyan, sinif yoldaşı.
3. Eyni ictimai sinfə mənsub olan, eyni sinifdən olan. □ Həmsinif adamlar.

həmsir [həmsir] sifət fars/ərəb

1. Sirdaş. □ Həmsir yoldaşlar.
2. İsim kimi: sirdaş. □ ..həmfikri, həmsiri ancaq kitabları olmuşdu. (S.S.Axundov).

həmsöhbət [həmsöhbət] isim fars/ərəb

Birisi ilə söhbət edən, söhbət yoldaşı; müsahib. □ ..Bir az zamanda Sona özü üçün həmsöhbət tapıb, gününü gah bağlarda, gah da meşələrdə keçirirdi. (N.Nərimanov).

həmsüfrə [həmsüfrə] isim fars/ərəb

1. Bir süfrədə, bir masa arxasında, bir yerdə yeyib-içənlərdən hər biri; süfrə yoldaşı.
2. Sifət kimi: bir süfrədə, bir masa arxasında, bir yerdə yeyib-içənlərdən hər biri.

həmşəhərli [həmşəhərri] isim

1. Bir şəhərdə anadan olmuş, yaşamış və ya yaşayan, eyni şəhər əhalisindən olan; həmyerli. □ Həmşəhərlilər yaman baş-başa veriblər.. (Ə.Vəliyev).
2. Sifət kimi: bir şəhərdə anadan olmuş, yaşamış və ya yaşayan, eyni şəhər əhalisindən olan. □ Həmşəhərli dostlar.

həmta [həmta]

həmtay [həmtay] isim fars

Həmyaş, yaşıd, yoldaş, tay. □ Qəsəbədə .. uzun illər dostluq etdiyi bir neçə həmtayından bircə Ağasəfər qalırdı. (Ə.Əbülhəsən).

həmtayfa [həmtayfa] isim fars/ərəb

1. Eyni tayfaya mənsub olan, eyni tayfadan olanlar.
2. Sifət kimi: eyni tayfaya mənsub olan, eyni tayfadan olan. □ Amur çayı boyunca daurlar və onlarla həmtayfa olan adamlar yaşayırdılar.

həmvaxt [həmvaxt] sifət fars/ərəb

Bir vaxtda olan, bir vaxtda baş verən, vaxtca eyni olan.

həmvətən [həmvətən] sifət fars/ərəb

1. Bir vətəndən olan. □ Həmvətən dostlar.
2. İsim kimi: bir vətəndən olan; vətəndaş, yurddaş. □ Cavid həmişə xəlqimizin xatirindədir; Vahid, o yoxsa, ruhi ilə həmvətənlərik. (Ə.Vahid).