Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

girəcək [girəcəx'] isim

1. Qapı ağzı, kandar, astana. □ Girəcəkdə dayanmaq.
2. Giriş; daxil olmaq, girmək üçün yer, yolun ağzı. □ Uçub girəcəyə tökülmüş torpaqdan yana yığmağa başladı. (Ə.Əbülhəsən).
3. Giriş; daxil olmaq, girmək üçün yer, yolun ağzı. □ Girəcəkdə dayanmaq.
4. Bir yerin başlanan hissəsi: başlanğıc, giriş. □ Kəndin girəcəyi. Parkın girəcəyi.
5. Böyük otaqların qarşısında olan kiçik otaq, şüşəbənd. □ Girəcəkdə oturmaq.
6. Sifət kimi: qapı ağzı,astana. □ Sağ tərəfdəki girəcək otaq.

girələmə

girələmək [girələmək] feil

Fürsət tapmaq, imkan tapmaq, əlverişli vəziyyət axtarmaq.

girəm

girəm ki [girəm ki] modal söz fars

Arxaizm. Tutaq, tutaq ki, deyək ki. □ Girəm ki, yaxşı elədilər yığmadılar, Allah atalarına rəhmət eləsin. (C.Məmmədquluzadə).

girəvə [girəvə] isim

1. Gizli yer; pusqu, marıq, qurğu. □ Girəvədə durmaq.

2. Əlverişli vəziyyət, fürsət, imkan. □ Dovşan, tülkü, at, dəvə; Hərəsi söz deməyə; Axtarırdı girəvə. (R.Rza).

girəvələmə

girəvələmək [girəvələməx'] feil

Fürsət tapmaq, imkan tapmaq, əlverişli vəziyyət axtarmaq. □ Qadan alım, get girəvələ, zindan- bana xəlvətcə pul ver, Qurbanini zindandan çıxart. (Qurbani).

girgi [girgi] isim

1. Sancı, ağrı, qarınağrısı.
2. Zərf kimi: girhagirdə şəklində: girəndə, girən zaman. □ Kəndə girhagirdə qüvvətli bir zəlzələ olur. (M.N.lətif).

girhagir [girhagir] isim

1. Girmə, daxil olma.
2. Zərf kimi: girhagirdə - girəndə, girən zaman. □ Kəndə girhagirdə qüvvətli zəlzələ olur. ("M.N.lətif").

giriban [giriban] isim fars

Yaxa. □ Götür, tulla bir kənara çarqatı; Giribandan sinən ağı görünsün. (Q.Zakir).

giriftar [girifdar] sifət fars

1. Tutulmuş, düçar, mübtəla.

Çəngəlimə indi giriftarsan,

Ta ki edirsən belə rəftar sən. (S.Ə.Şirvani)

2. Eyni mənada "eşqə" sözü ilə – aşiq olmaq, vurulmaq.

Eyləyibsən məni eşqə giriftar,

Gündüzüm biqərar, gecələr bidar. (M.P.Vaqif)

giriftarlıq [giriftarlıx] isim

Mübtəla olma, düçar olma, tutulma, mübtəlalıq.

girinc [girinç]

Girinc eləmək (etmək) – təngə gətirmək, cana gətirmək, zəhləsini tökmək. □ Girinc (olmaq) - təngə gəlmək, cana gəlmək.

girinti [girinti] isim

Hamar olmayan səthdə iki çıxıntının arası; çuxur, çökək.