Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

fındıqlıq [fındıxlıx] isim

Çoxlu fındıq ağacı bitmiş və ya əkilmiş yer. □ Fındıqlığı sulamaq.

fındıqsındıran [fındıxsındıran] isim

Fındıq, qoz, badam kimi meyvələrin qabığını sındırmaq üçün alət; sıxac.

fınxırıq [fınxırıx]

fınxırışma

fınxırışmaq [fınxırışmax] feil

Fınxırmaq (çoxları haqqında).

fınxırma

fınxırmaq [fınxırmax] feil

1. Havanı burun deşiklərindən güclə buraxmaqla səs çıxarmaq. □ İnək fınxırır.
2. Səs çıxara-çıxara havanı, buxarı, yaxud işlənmiş qazı kəsik-kəsik bayıra buraxmaq. □ “Qaz” maşını.. fınxıraraq öz yoluna davam edir.. (H.Seyidbəyli).

fınxırtı [fınxırtı] isim

Fınxırarkən çıxarılan səs; fınxırıq. □ İnəyin fınxırtısı. Fınxırtı səsi.

fır [fır] isim

1. Həşəratın təsirindən və s. səbəblərdən bitkilərin müxtəlif yerlərində əmələ gələn şiş; donqar. □ Tut ağacının fırı.
2. İkigüvənli dəvənin güvənlərindən hər biri, hörgücü. □ Dəvənin fırı.
3. Məcazi mənada: gərəksiz, lazımsız, heç bir işə yaramayan şey haqqında. □ ..Həyatın bir üzvündən baş vermiş çirkin bir fıram, kəsib atılmaqdan başqa bir çarəm yoxdur! (Y.V.Çəmənzəminli).

fırça [fırça] isim

1. Rəng çəkmək, yapışqan sürtmək və s. üçün dəstəyə bərkidilmiş tük, qıl və. s. topasından ibarət alət. □ Rəngsaz fırçası. Fırça ilə kağıza yapışqan sürtmək.
2. Üz qırxanda sabun sürtmək üçün kiçik şotka. □ Sübhanverdizadə camı bir əlinə götürüb, ayna qabağına yeridi və fırça ilə üzünü sabunlayıb suvadı. (S.Rəhimov).

fırçıldama

fırçıldamaq [fırçıldamax] feil

Fırçıltı səsi çıxarmaq, fırç-fırç eləmək. □ Yapışqandan pis Muğan palçığı maşının təkərləri altında fırçıldayaraq dörd tərəfə sıçrayırdı. (M.İbrahimov).

fırçıltı [fırçıltı] isim

Bir cismin palçığa və ya başqa qatı, suvaşqan bir şeyə batarkən çıxardığı səs.

fırfıra [fırfıra] isim

1. Çox iti fırlanarkən bir ucu üzərində dik vəziyyətdə duran dairə və ya şar şəklində oyuncaq; fırlanqıc. □ Fırfıra fırlatmaq.
2. Fizika. Dayaq nöqtəsi ətrafında istənilən sürətlə fırlana bilən bərk cisim.

fırıq [fırıx] sifət

1. Əngəl, pis, yaman, fəna (adətən “işi” sözü ilə bərabər). □ Fırıq iş.
2. Zərf kimi: əngəl, pis, yaman, fəna. □ Şeytan işi fırıq görüb qaibə çəkildi. (Nağıl).