Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

etiketlənmək [etiketdəmməx'] feil

Mala etiket vurulmaq.

etiqad [e:tiqat] isim

1. Bir şeyə qəlbən və möhkəm inanma, inam, əqidə, qənaət, fikir. □ ..Bizim camaatın arasında bu etiqad var idi ki, rus həkimləri müsəlman həkimlərindən artıq təhsil görmüş və təcrübə hasil etməmişdilər. (C.Məmmədquluzadə).
2. İlahiyyat. Bir din və məzhəbə inanma, inam. □ Mən elə hacı tanıyıram ki, özünün heç bir zada etiqadı olmaya-olmaya Məkkəyə müşərrəf olur. (Ə.Qəmküsar).

etiqadca [e:tiqatca] zərf

Etiqada görə, əqidəcə, məsləkcə, məzhəbcə. □ Qarabağda, Xocalıda amansızlıqla qətlə yetirilmiş yüzlərlə günahsız insan etiqadca müsəlman, milli məınsubiyyət baxımından isə Azərbaycan türküdür.

etiqadla [e:tiqatnan] zərf

Möhkəm inamla. □ Fərhadoğlu istəyirdi ki, dərin etiqadla işdən-gücdən yapışan gəncliyə qarışsın. (S.Rəhimov).

etiqadlı [e:tiqatdı] sifət

Bir şeyə etiqadı olan, möhkəm əqidəli, məsləkli. □ Etiqadlı adam.

etiqadsız [e:tiqatsız] sifət

Etiqadı olmayan, heç bir şeyə inanmayan. □ Etiqadsız adam.

etiqadsızlıq [e:tiqatsızdıx] isim

Heç bir şeyə inanmama, etiqadı olmama; inamsızlıq.

etil [etil] isim

Kimya. Bir çox üzvi birləşmələrin tərkibinə daxil olan karbon və hidrogen atomları qrupu.

etila [etila] isim ərəb

Klassik ədəbiyyatda yüksəlmə, ucalma; yüksəklərə qalxma, yüksəliş; tərəqqi mənalarında işlənmişdir. □ Mən bu sözlərimlə nə dedim bilsən: – Çırpın üfüqlərə, uç etilaya! (S.Vurğun).

etilen [etilen] isim yunan

Kimya. Tərkibi karbon və hidrogendən ibarət olan rəngsiz yanıcı qaz (baxetil).

etimad [e:timat] isim ərəb

Etibar, inam, inanma. □ İqbalıma yoxdur etimadım; Müşkül görünür mənim muradım. (M.Füzuli).

etimadkar [e:timatkar] ərəb/fars

etimadlı [e:timatdı] sifət

Etibarlı, inanılan, bel bağlanıla bilən, sədaqətli. □ Etimadlı adam. Etimadlı mənbə.

etimadnamə [e:timatna:mə] isim ərəb/fars

Bir dövlətin nümayəndəsinin başqa dövlət yanında səfir olduğunu təsdiq edən sənəd. □ Yeni səfir etimadnaməsini təqdim etdi.

etimadsız [e:timatsız] sifət

İnanıla bilməyən, bel bağlanıla bilməyən, şübhə oyadan, etibarsız. □ Etimadsız adam. Müəllimin daha saralmış və gözəl biçimli dodaqlarında etimadsız və şübhəli bir təbəssüm gəzirdi. (Ə.Vəliyev).