Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

etan [etan] isim yunan

Kimya. İşıq və neft qazlarında olan rəngsiz, yanar qaz.

etdirmək [etdirməx'] feil

Etməyə məcbur etmək. □ Ukrayna hökuməti iqtisadiyyatın aqrar sahəsini inkişaf etdirməyi planlaşdırır.

eternit [eternit] isim latın

Asbest və sement qarışığından hazırlanan süni şifer. □ Eternit və yaxud asbest ilə sementdən hazırlanmış kirəmit .. xüsusi zavodlarda presləmək üsulu ilə nazik vərəqələr (4 mm) halında hazırlanır ki, bunlar damları örtmək üçün işlədilir. (S.Quliyev).

etibar [e:tibar] isim ərəb

1. Bir şəxsin ixlasına, sədaqətinə, səmimiyyətinə, doğruluğuna, düzgünlüyünə inam, vəfa, etimad, əmniyyət və bunlara əsaslanan münasibət. □ Dünya malına etibar yoxdur. (Atalar sözü). Sağ gözün sol gözə etibarı yoxdur. (Atalar sözü).
2. Klassik ədəbiyyatda ad, san, şərəf, hörmət, nüfuz mənalarında işlənmişdir. □ Getdi şənimiz, etibarımız; Varmı rütbəmiz, iqtidarımız. (M.Ə.Sabir).
3. Klassik ədəbiyyatda əhəmiyyət, məna kimi mənalarda işlənmişdir. □ Görmüşəm ləlini, lazımdı tökülsün qanım; Etibar olmaz əgərçi görələr qan yuxuda. (S.Ə.Şirvani).
4. “ilə” qoşması ilə – fərz edərək, ...nəzərə alaraq, ...əsasən, ...görə, ...kimi. □ Delfinlər quruluş və düşüncə etibarı ilə digər canlılardan fərqlənir, onlara göstərilən qayğını yadda saxlayır ve münasibət bildirir.

etibarən [e:tiba:rən] zərf

Başlayaraq, sayılmaq surəti ilə. □ Həmin gündən etibarən həyatımızda çox şey dəyişdi.

etibarlı [e:tibarrı] sifət

1. Etibar edilməyə layiq olan, etibarı olan, inanılacaq, etimad ediləcək, sədaqətli, vəfalı, şübhə doğurmayan, həqiqi, dürüst. □ Etibarlı mənbə.
2. Etibarı olan, hörmətli, nüfuzlu, adlısanlı. □ Etibarlı adam.
3. Qanunən qüvvəsi, təsiri olan. □ Etibarlı sənəd.
4. Möhkəm, davamlı, bərk. □ Bu divar etibarlıdır.

etibarlılıq [e:tibarrılıx'] isim

1. Sədaqətlilik, səmimilik, doğruluq, düzgünlük, inamlılıq. □ Etibarlılığı şübhə doğuran mənbə.
2. Möhkəmlik, davamlılıq. □ Kontakt birləşmələri elektrik aparatlarının çox məsul hissələri sayılır və aparatların işdə etibarlılığı onların konstruksiya və vəziyyətlərindən xeyli dərəcədə asılıdır. (P.Rüstəmzadə).

etibarnamə [e:tibarna:mə] isim ərəb/fars

Bir şəxsin və ya idarənin adından iş görmək üçün verilən rəsmi kağız, sənəd. □ Etibarnamə ilə kassadan pul almaq.

etibarsız [e:tibarsız] sifət

1. Etibarı olmayan. □ Etibarsız yoldaş. Etibarsız dost.
2. Etibara, inanılmağa layiq olmayan; etibarını itirmiş.
3. Sözü keçməyən, nüfuzu, hörməti olayan; şərəf və heysiyyəti olmayan. □ Etibarsız adam.
4. Qanuni qüvvəsini, təsirini itirmiş, etibarını itirmiş. □ Bu vəsiqə etibarsızdır.
5. Möhkəm olmayan, davamlı olmayan.

etibarsızlıq [e:tibarsızdıx] isim ərəb

Etibar, etimad olmadığı hal, vəziyyət. □ Əqdin notarial formasına riayət edilməməsi onun etibarsızlığına səbəb olur.

etidal [etidal] isim ərəb

1. Mötədillik, mülayimlik, orta halda olma; tam lazım olduğu dərəcədə, həddə olma. □ Əxlaq alimləri arasında belə bir qayda var ki, etidal, yəni orta hədd gözlənilməlidir.
2. Soyuqqanlılıq, sakitlik, təmkin. □ Etidalını pozmadan oturub çocuqlarına paltar tikirdi. (S.Hüseyn).

etidalla [etidalnan] zərf

Soyuqqanlılıqla, səbirlə, təmkinlə, sakit surətdə. □ Ramazan yenə də etidalla cavab verdi. (M.Hüseyn).

etiketləmə

etiketləmək [etiketdəməx'] feil

Mala etiket vurmaq.

etiketlənmə