Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

daş-qaşlı [daş-qaşdı] sifət

Qiymətli daşlarla, cəvahiratla bəzədilmiş. □ Daş-qaşlı qolbaq.

daş-tərəzi [daş-tərəzi] isim

Çəki ləvazimatı (tərəzi və daşları). □ ...Əli əsə-əsə daş-tərəzi tutan adamın bu sözlərinə inanmaram. (A.Şaiq).

daştülək [daştüləx'] isim

1. Vəhşi, vəhşi böyümüş, ələ öyrədilməsi çətin olan qırğı.
2. Qoşquya getməyən, yoldaşı ilə qoşa, yan-yana çəkməyən at.
3. Məcazi mənada: üzlü, sırtıq, həyasız adam.

daşürəkli [daşürəx'li]

daşürəklilik [daşürəx'lilix']

daşyonan [daşyonan] isim

Tikinti üçün daşları yonub müəyyən şəklə və ölçüyə salan usta. □ Hər namuslu vətəndaş bizim eldə əzizdir; Alim, kuryer, daşyonan, toxucu qadın, əsgər. (R.Rza).

dava¹ [da:va] isim ərəb

1. Dalaşma, söyüşmə; çarpışma, vuruşma. □ Artıq bu səfər heç bir zor, heç bir dava kar eləmədi. (S.Rəhman).
2. Müharibə. □ Barıt və qan qoxusu ağırlaşdı havada; Daşlar belə qanadı bu uğursuz davada. (R.Rza).
3. Həlli tələb olunan məsələ, mübahisəli məsələ; münaqişə; iddia. □ Aradakı davanı həll etmək. Onun davasına baxmaq.
4. Arxaizm. Hüquq. Müdafiə üçün məhkəməyə müraciət, qarşı tərəfi məhkəməyə cəlb etmə, məhkəmə hüzurunda baxılan iş; mühakimə.

dava² [dava] isim ərəb

1. Dərman. □ Aptekdən dava almaq.
2. Məcazi mənada: çarə, tədbir, əlac. □ ...bəlkə qoyunların qızdırmasına bir dava deyə. (C.Məmmədquluzadə).

dava-dalaş [da:va-dalaş] isim

Dalaşma, söyüşmə; çarpışma, vuruşma. □ Belə ki baxardın, hər gün sərxoş bəyin qapısında dava-dalaşdır. (S.Rəhimov).

dava-dava [da:va-da:va] isim

Uşaqların oynadığı vuruşma, döyüşmə oyunu. □ Dava-dava oynamaq.

dava-dərman [dava-dərman] isim ərəb/fars

Dərman. □ İndi, elə bu saat Əşrəf dava-dərman gətirəcək. (N.Vəzirov).

dava-döyüş [da:va-döyüş]

dava-qalmaqal [da:va-qalmaqal]

dava-mərəkə [da:va-mə:rəkə]

dava-şava [da:va-şa:va]

dava-şavalı [da:va-şa:valı]